Nga një këndvështrim psikologjik, dashuria për veten përfaqëson një nga mekanizmat më të qëndrueshëm të shërimit emocional. Ajo nuk është një koncept abstrakt apo një ide romantike, por një proces i brendshëm që i lejon individit të ecë përpara me qartësi, duke reflektuar mbi përvojat e kaluara dhe duke bërë dallimin mes asaj që ka ushqyer rritjen dhe asaj që ka shkaktuar dëm.
Përmes këtij procesi, bëhet e mundur të kuptohet se largimi nga marrëdhënie, dinamika apo mjedise të mbushura me gjykim, mungesë respekti dhe energji toksike nuk përbën humbje, por një akt vetëmbrojtjeje psikologjike.
Dashuria për veten forcon aftësinë për të ecur përpara pa peshën e fajit apo frikës. Ajo i jep individit mundësinë të pranojë largimin e atyre që zgjedhin të mos qëndrojnë, pa e përjetuar këtë si dështim personal. Në këtë gjendje, vetmia nuk perceptohet si boshllëk, por si një hapësirë rigjeneruese ku plotësia nuk varet më nga miratimi i jashtëm. Ndjenja e mjaftueshmërisë lind nga brenda dhe krijon një stabilitet emocional që nuk lëkundet lehtë.
Një nga pasojat më të rëndësishme të dashurisë për veten është ndërtimi i vetëbesimit. Kur individi është i lidhur me vlerat dhe nevojat e tij, ai e di çfarë kërkon dhe nuk heziton ta shprehë këtë qartazi. Kjo qartësi redukton tolerancën ndaj sjelljeve që cenojnë dinjitetin emocional, si lojërat psikologjike, gënjeshtrat apo premtimet boshe. Vendosja e kufijve nuk vjen nga ftohtësia emocionale, por nga një ndjenjë e pjekur vetërespekti.
Dashuria për veten shërben gjithashtu si mburojë ndaj marrëdhënieve që e bëjnë individin të ndihet i padukshëm ose i pavlerësuar. Ajo krijon aftësinë për të dalluar mes atyre që janë të aftë për dashuri të shëndetshme dhe atyre që, për shkak të kufizimeve të tyre emocionale, nuk janë në gjendje të ofrojnë lidhje të sinqertë. Ky dallim ndihmon në shmangien e cikleve të përsëritura të zhgënjimit dhe lodhjes emocionale.
Një individ që ushqen dashurinë për veten mëson më shpejt nga përvojat. Ai nuk mbetet i bllokuar në mjedise toksike dhe nuk e justifikon më atë që nuk funksionon. Largimi nga situata apo njerëz që nuk ofrojnë respekt dhe vlerësim nuk shihet si akt impulsiv, por si zgjedhje e vetëdijshme për mirëqenien personale. Në këtë kuptim, dashuria për veten nxit mësimin, jo përsëritjen e gabimeve.
Vendosja e kufijve emocionalë është një tjetër aspekt thelbësor i këtij procesi. Dashuria për veten nuk e bën individin të pamëshirshëm, por i jep aftësinë të jetë indiferent ndaj asaj që e dëmton. Kjo indiferencë nuk buron nga mungesa e ndjeshmërisë, por nga prioriteti i mirëqenies psikologjike. Duke zgjedhur veten, individi ndalon së investuari energji në dinamika që shterojnë dhe fillon të mbrojë hapësirën e tij emocionale.
Një efekt i rëndësishëm i dashurisë për veten është reduktimi i ndikimit që të tjerët kanë mbi emocionet dhe mendimet personale. Kur vetëvlerësimi është i rrënjosur brenda, mungesa, kritika apo ofendimet e të tjerëve humbasin fuqinë e tyre shkatërruese. Individët e tillë nuk manipulohen lehtë, sepse e njohin identitetin e tyre dhe nuk e ndërtojnë atë mbi perceptimet e jashtme. Kjo pavarësi emocionale shpesh shkakton rezistencë tek ata që janë mësuar të kenë kontroll, por ajo përfaqëson një shenjë të qartë shërimi.
Është e rëndësishme të kuptohet se dashuria për veten nuk lidhet me ndjenjën e superioritetit apo mungesën e empatisë. Ajo nuk është kokëfortësi dhe as izolim emocional. Përkundrazi, ajo reflekton besim të qetë në vlerën personale, njohje të nevojave emocionale dhe vendosmëri për të mos pranuar më pak sesa respekt dhe dashuri të shëndetshme. Kjo vetëdije lind shpesh pas një periudhe të gjatë reflektimi, sfidash dhe përpjekjesh për të rindërtuar veten.
Dashuria për veten është rezultat i një procesi të gjatë shërimi, i viteve të kaluara duke mbledhur copat e thyera, duke përballuar vetminë dhe duke vënë në pikëpyetje modelet e vjetra. Ajo përfaqëson një arritje psikologjike që nuk mbrohet nga egoja, por nga vetëdija. Për këtë arsye, individi që ka arritur këtë stad nuk lejon më askënd të shkatërrojë atë që është ndërtuar me mund dhe durim. Dashuria për veten bëhet kështu jo vetëm rruga më e sigurt drejt shërimit, por edhe themeli mbi të cilin ndërtohet një jetë më e qëndrueshme, më e qartë dhe emocionalisht e shëndetshme.
© Nuk lejohet riprodhimi i shkrimeve pa vendosur autorësinë e revistës "Psikologjia" dhe pa cituar burimin.
