Ka diçka magjike në ndjesinë e fillimeve. Ndoshta sepse çdo fillim përmban premtimin e një rifillimi, një mundësi për t’u çliruar nga ajo që s’na shërben më dhe për të hapur vend për atë që duam të ndërtojmë. Por, siç thotë Carl Jung, “asgjë nuk ndodh derisa të bëhet e ndërgjegjshme.” Ndaj, për t’u përgatitur për një vit të ri, duhet së pari të bëjmë paqe me mendjen tonë.
Të ndalesh përpara se të nisesh – Në botën moderne, fillimet shpesh i shoqërojmë me plane, objektiva, lista. Por psikologjia pozitive na kujton se energjia e re nuk lind nga presioni, por nga kuptimi. Martin Seligman, themeluesi i këtij drejtimi, flet për rëndësinë e “reflektimit të ndërgjegjshëm”, procesi përmes të cilit njeriu ndalet, shikon prapa, dhe mëson nga përvoja pa e gjykuar veten. Kjo ndalesë nuk është mungesë veprimi; është përgatitje e thellë shpirtërore. Sepse, siç shkruan Viktor Frankl, “njeriu nuk ka nevojë për kënaqësi apo për pushtet mbi të tjerët, por për një arsye pse të zgjohet çdo mëngjes.”
Të çlirosh veten nga pesha e së djeshmes – Shpesh futemi në vitin e ri me valixhe të padukshme, dështime të papranuara, zhgënjime, pritshmëri të thyera. Mendja, siç shpjegon Daniel Kahneman, ka prirje të ngjitet pas përvojave negative më fort se pas atyre pozitive. Për ta çliruar veten, duhet të mësojmë të falim, të falim veten dhe të tjerët. Ky akt nuk është harrim, por një formë e lirisë së brendshme. Kur pranojmë se çdo përvojë ka shërbyer për rritjen tonë, e kthejmë dhimbjen në mësim. Dhe kështu, pesha e së shkuarës bëhet themel i një qëndrueshmërie të re.
Të mbjellësh mendime të reja – Ndërkohë që viti i ri afrohet, nuk kemi nevojë për betime madhështore. Mjafton një vetëdije e qetë: “Çfarë dua të ushqej në vetvete këtë vit?” Psikologia Carol Dweck flet për “mindset-in e rritjes”, besimin se aftësitë dhe vetja jonë mund të zhvillohen përmes përpjekjes dhe reflektimit. Ky besim i thjeshtë transformon mënyrën si e përballojmë çdo sfidë. Përgatitja mendore nuk është të presësh motivimin të vijë; është të krijosh kushtet që ai të lindë vetë. Një shëtitje në natyrë, një mëngjes pa telefon, një faqe ditari, janë gjeste të vogla që rikthejnë mendjen në ekuilibër.
Të ecësh me butësi drejt së panjohurës – Nuk ka mënyrë “të saktë” për të filluar nga e para. Secili bart ritmin e vet, plagët e veta, mënyrën e vet për të gjetur dritën. Siç thotë Rollo May, “kura e ankthit është veprimi.” Por veprimi nuk duhet të jetë i furishëm, mjafton të jetë i qëllimshëm. Të përgatitësh mendjen për një vit të ri do të thotë të kultivosh durimin për ta jetuar të tashmen me prani, dhe guximin për të ecur edhe kur nuk sheh gjithë rrugën përpara. Në fund të fundit, çdo fillim është një ftesë për të besuar përsëri, jo vetëm te koha që vjen, por te forca që kemi për ta përballuar. Dhe ndoshta, ajo forcë është gjithmonë aty, në heshtjen para se të marrim frymë për herë të parë në një vit të ri.
© Nuk lejohet riprodhimi i shkrimeve pa vendosur autorësinë e revistës "Psikologjia" dhe pa cituar burimin.
