*Dr. Elda Kadra ka kryer specializim 4-vjeçar në spitalin psikiatrik “Xhavit Gjata”, Qendra Spitalore Universitare “Nënë Tereza”, Departamenti i Neuroshkencës, Tiranë. Ka punuar në Urgjencën Psikiatrike dhe në pavijonet akute dhe subakute. Ka marrë pjesë në simpoziume dhe konferenca, brenda dhe jashtë vendit dhe është autore e punimeve shkencore. Është anëtare e Lidhjes së Psikiatrisë Shqiptare. Aktualisht ushtron aktivitetin e saj në klinikën private “EGO”, konsulencë psikiatrike dhe psikologjike.
Në mes të një realiteti që shpesh e hesht dhimbjen, klinika “EGO” është ngritur si një hapësirë drite dhe mirëkuptimi. Nuk është thjesht një ambient mjekësor, por një strehë ku njeriu hyn me barrën e padukshme dhe del me një ndjesi lehtësimi e shprese. Klinika “EGO”, e themeluar mbi përvojën dhe përkushtimin e Dr. Elda Kadrës, është një mjedis profesional ku çdo detaj flet për siguri, konfidencialitet dhe pranueshmëri pa gjykim. Këtu, trajtimi është një proces i kujdesshëm rikthimi te vetja, ku shkenca ndërthuret me empatinë. Qasja multidisiplinare dhe terapia, qoftë në prani fizike apo online, e bëjnë klinikën “EGO” një urë lidhëse mes nevojës për ndihmë dhe guximit për ta kërkuar atë.
Si ka qenë ky rrugëtim i klinikës “Ego” dhe sa nga përvojat tuaja flasin për gjendjen e shëndetit mendor në vend? Ka vend për shqetësim?
Rrugëtimi i “Ego” ka qenë një përvojë profesionale dhe njerëzore shumë e thellë. Qëllimi ynë ka qenë të krijojmë një “port të sigurt”, një hapësirë pa stigma për personat që kërkojnë ndihmë. Përvojat tona tregojnë se shëndeti mendor në Shqipëri po kalon një fazë tranzicioni. Nuk po shohim thjesht rritje të rasteve, por një rritje të guximit për të folur. Megjithatë, ka vend për shqetësim: mungesa e edukimit emocional bën që shumë pacientë të vijnë tek ne “vonë”, kur simptomat kanë dëmtuar tashmë funksionimin e tyre familjar apo profesional. Stigma mbetet ende një mur që duhet ta shembim së bashku.
Ju trajtoni raste klinike të ndryshme në klinikën “Ego”, cilat konkretisht?
Në klinikë ne nuk shohim thjesht “diagnoza”, por njerëz me historitë e tyre. Trajtojmë një gamë të gjerë, ndër to:
*Çrregullimet e humorit dhe ankthit: Depresioni, paniku dhe fobitë.
*OCD (Çrregullimi obsesiv-kompulsiv): Mendimet që përsëriten dhe mundojnë individin.
*Çrregullimet e gjumit dhe stresit kronik (Burnout): Shumë të pranishme në jetën dinamike të sotme.
*Psikozat dhe çrregullimet bipolare.
*Diagnostikimi i ADHD tek të rriturit
*Vlerësimet për fëmijë dhe adoleshentë: Një fokus mjaft delikat dhe i rëndësishëm për ne.
Sa prej tyre mund “të korrigjohen” (pra që falë mjekimit mund të bëjnë një jetë normale) dhe si operohet në rastet më ekstreme?
Unë nuk preferoj fjalën ‘korrigjim’, preferoj fjalën ‘rikthim te vetja’. Medikamentet mund të ndihmojnë në uljen e zhurmës së simptomave, por ato nuk e zgjidhin shkakun. Shërimi i vërtetë vjen kur pacienti kupton se nuk është ‘i prishur’, por është i lënduar. Një jetë normale nuk është thjesht mungesa e simptomave, por aftësia për të qenë autentik dhe i lidhur me emocionet e tua, pa pasur nevojë të ikësh prej tyre.
Sa kanë ndikuar problematikat që solli tërmeti por edhe pandemia në luhatjet apo diagnoza të shëndetit mendor? Cilat grupe janë më të rriskuara?
Këto dy ngjarje ishin një “test force” për psikikën tonë. Kemi parë një rritje të çrregullimeve post-traumatike dhe ankthit ekzistencial. Grupet më të rriskuara:
*Fëmijët dhe adoleshentët: Për shkak të izolimit social në një moshë kyçe për formimin.
*Gratë: Të cilat shpesh mbajtën peshën e stresit familjar dhe, në raste trishtuese, dhunës në familje.
*Personat që humbën sigurinë ekonomike apo njerëzit e dashur.
A është bërë e nevojshme më shumë se kurrë në kohët që jetojmë, të shkojmë tek psikologu apo mjeku psikiatër? Pse? Cilat janë simptomat referuese?
Sot, ritmi i jetës dhe presioni i vazhdueshëm e bëjnë të domosdoshme mbështetjen profesionale. Nuk duhet të kesh një diagnozë për të kërkuar ndihmë; ndonjëherë mjafton dëshira për të kuptuar veten më mirë. Simptomat referuese janë:
*Trishtim ose ankth që zgjat më shumë se 2 javë.
*Ndryshime në gjumë apo oreks (më shumë ose më pak).
*Humbje e energjisë dhe kënaqësisë për gjërat që dikur i donit.
*Irritabilitet i shtuar dhe vështirësi për t’u përqendruar.
Cilat janë praktikat këshilluese në klinikën “Ego”, përveç terapive në ambientet tuaja, funksionon dhe ajo online?
Ne punojmë në mënyrë multidisiplinare: konsulta psikiatrike, psikoterapi individuale, për çifte dhe vlerësime psikologjike. Terapia Online ka rezultuar një sukses i madh. Ajo u vjen në ndihmë njerëzve me kohë të kufizuar, por sidomos shqiptarëve që jetojnë jashtë vendit, të cilët e kanë më të lehtë të shprehin emocionet në gjuhën e tyre amtare. Ekrani nuk e zbeh prekjen njerëzore, ai thjesht e afron atë aty ku nevojitet.
Për çdo detaj tjetër, mund të na vizitoni në www.ego.al.
Adresa: Qendra e Biznesit Tirana, Kati 10, Bulevardi Zogu i Parë
+355 (0) 69 638 1750
Facebook Klinika “EGO”
Instagram klinikaego
© Nuk lejohet riprodhimi i shkrimeve pa vendosur autorësinë e revistës "Psikologjia" dhe pa cituar burimin.
