Në psikologjinë bashkëkohore të marrëdhënieve, një nga parimet më të fuqishme është se vetërespekti dhe qartësia rreth nevojave personale janë themeli i lidhjeve të shëndetshme (Neff, 2011; Gottman, 2014). Për shumë gra, kultura dhe shoqëria shpesh sugjerojnë se dashuria kërkon durim të pakufizuar, sakrificë pa kufij dhe tolerim të pasigurisë, duke bërë që pritjet të ulen dhe nevojat personale të injorohen.
Por kur një grua vendos të mos pranojë më pak se sa meriton, ndodh një fenomen i fuqishëm: dashuria evoluon për t’u takuar aty ku ajo ka ngritur standardet e saj.
Ngritja e standardeve si akt i vetërespektit
Ngritja e standardeve nuk ka të bëjë me të qenit i ftohtë, kërkues ose jorealist. Ajo lidhet me qartësinë dhe njohjen e asaj që promovon mirëqenien emocionale. Gratë që vendosin kufij dhe kërkojnë respekt, shpesh përmirësojnë cilësinë e marrëdhënieve të tyre dhe zvogëlojnë stresin emocional (Markman & Stanley, 2010). Ky proces shpesh fillon me vëzhgimin e modeleve të sjelljes dhe kuptimin e asaj që i bën të ndihen të sigura dhe të respektuara. Gratë mësojnë se të qenit mirëkuptues nuk nënkupton të injorojnë shqetësimet e tyre dhe se nevojat e tyre janë të vlefshme, jo egoiste.
Ulja e standardeve nuk krijon dashuri të qëndrueshme
Shumë besojnë se ulja e standardeve e bën marrëdhënien më të lehtë, por në fakt kjo çon shpesh në pakënaqësi, lodhje emocionale dhe çekuilibër. Dashuria që ndërtohet mbi kompromis të vazhdueshëm ose neglizhencë rrallë ofron siguri dhe besim afatgjatë. Nga pikëpamja e psikologjisë së lidhjes, marrëdhëniet ku përpjekja nuk është e ndërsjellë mund të dëmtojnë vetëvlerësimin dhe ndjenjën e sigurisë emocionale (Bowlby, 1969). Ngritja e standardeve filtron ata që nuk janë të gatshëm të kontribuojnë në mënyrë të barabartë, duke krijuar hapësirë për lidhje të bazuara në respekt dhe vlera të përbashkëta.
Standardet e qarta krijojnë marrëdhënie të sigurta
Standardet e qarta janë një mjet për të reduktuar keqkuptimet, lojërat emocionale dhe pasigurinë, duke lejuar partnerët të komunikojnë pritjet dhe përgjegjësitë e tyre. Një marrëdhënie që përmbush këto standarde nuk ndihet si përpjekje e vazhdueshme, por si mbështetje dhe qetësi. Vetëbesimi i fituar nga ngritja e standardeve ndryshon gjithashtu llojin e njerëzve që tërhiqen. Ata që janë emocionalisht të paqëndrueshëm largohen natyrshëm, ndërsa ata që vlerësojnë komunikimin, qëndrueshmërinë dhe përgjegjësinë emocionale ngelen. Dashuria takon gruan aty ku ajo është, jo nën nivelin e vlerës së saj.
Të qenët vetëm si hapësirë për reflektim dhe rritje
Një nga sfidat kryesore është frika nga të qenit vetëm. Megjithatë, të qenit vetëm mund të jetë një përvojë e qetë dhe pastruese, duke ofruar hapësirë për reflektim, rritje dhe shërim emocional (Neff, 2011). Kur një grua përjeton këtë paqe, ajo nuk është më e gatshme të komprometojë standardet për shkak të frikës, por zgjedh lidhje nga vendi i plotësisë.
Dashuria që përputhet me standardet e saj
Dashuria që takon standardet e një gruaje është ndryshe nga ajo që ajo ka përjetuar më parë. Ajo nuk kërkon tkurrje, sqarim të vazhdueshëm apo provim të vlerës personale. Komunikimi rrjedh natyrshëm, besimi ndërtohet dhe hapësira për rritje personale dhe bashkëpunim qëndron e hapur.
Përfundim
Ngritja e standardeve nuk është ndërtim muri, por vendosje e themeli për marrëdhënie të shëndetshme dhe të qëndrueshme. Kur gratë kërkojnë respekt, përpjekje dhe qëndrueshmëri emocionale, dashuria ngrihet për t’i takuar atje, duke evoluar në një lidhje të bazuar në besim, qartësi dhe vetëvlerësim.
© Nuk lejohet riprodhimi i shkrimeve pa vendosur autorësinë e revistës "Psikologjia" dhe pa cituar burimin.
