Në një botë ku jemi bombarduar me të bërit, të qenit, marrëdhënie, angazhime, emocione, disa prej tyre të lodhshme, lind ideja e të “mbajturit të pakut”, jo vetëm në hapësirën fizike e materiale, por edhe në lëmine emocionale. Të heqësh, të thjeshtësosh, të zgjedhësh me vetëdije – jo sepse je indiferent, por sepse të do veten mjaftueshëm për të mos rrëshqitur në ngarkesë të panevojshme.
Këtë qasje, që mund ta quajmë minimalizëm emocional, përfshin elementë si:
vënia re e emocionit që nuk të shërben, që të lodh ose të rrëmben,
vendosja e kufijve ndaj marrëdhënieve që janë toksike ose konsumojnë energji pa reciprocitet,
heqja dorë nga angazhime të panevojshme – që nuk sjellin mirëqenie, që janë “duke bërë për të bëre”,
kultivimi i zbrazëtisë (emocionale) për hapësirë për të çmuar më shumë lidhje autentike, për qetësi, për vetë-kuptim.
Pse është e rëndësishme?
Ngarkesa emocionale si barrierë për mirëqenie – Kur marrim mbi vete shumë “emocione të panevojshme” — faj, ankth, zemërim që nuk është shprehur, marrëdhënie që rrjedhin energjinë — jemi më të ekspozuar ndaj lodhjes, stresit, ndoshta edhe depresionit.
Marrëdhënie toksike dhe kufij – Vendosja e kufijve, duke thënë “jo” kur duhet, duke larguar marrëdhënie që nuk janë të shëndetshme, është formë vetë-kujdesi.
Zgjedhja e marrëdhënieve të thella mbi shumicën – Në epokën e rrjeteve sociale dhe lidhjeve të shumta, disa njerëz zgjedhin me vetëdije rrjet më të vogël, por më të rëndësishëm emocionalisht. Kjo konfirmon idenë që nuk duhet të jemi “më shumë” në lidhje por “më cilësi”.
Si ta zbatosh?
-Identifiko “marrëdhëniet” ose “angazhimet” që të konsumojnë
Pyet veten: A ka kjo marrëdhënie / angazhim më energji? A më bën të ndihem i/e vogël, i/e lodhur, i/e pritshëm / pa fuqi? Ndonjëherë heqja nuk është dramatike – është vendimi për të shkurtuar, për të rishikuar, për të bërë hapësirë.
–Vendos kufij të qartë
Për shembull: “Unë do të takohem me ty një herë në javë – jo çdo ditë”, “Kur shoh shenja kritike të vazhdueshme, do të distancohem”, “Nuk do të përgjigjem menjëherë pas mesnatës”. Kufijtë janë shprehje e vetë-respektit.
–Zbërthe emocionet e mbetura
Në stilin e “emocional minimaliste”, shiko çfarë nuk është përpunuar: ke një ndjenjë faji që nuk fal lehtë, ke një marrëdhënie që nuk e ke përfunduar mendërisht, ke një angazhim që nuk ka kuptim më. Dërgoji ato në proces: bisedo me dikë, shkruaj, kërko mbështetje profesionale nëse duhet.
–Kultivo hapësirën për të zgjedhur me vetëdije
Kur ke më pak rrëmujë emocionale, ke më shumë hapësirë për të zgjedhur: me kë të jem? Çfarë marrëdhënie dua? Çfarë komunikimi dua? Çfarë angazhimi më sjell rritje jo vetëm lodhje?
–Shiko këtë si formë dashurie për veten
Kur vendos të largohesh nga marrëdhënie që të sëmurin ose të lodhin, kur thua “jo” për të mbrojtur energjinë tënde, nuk është egoizëm; është vetë-dashuri. Është të thuash vetes: “Unë vlej të jem në lidhje që më bëjnë mirë, dhe të jem i/e qetë”. Kur kufizojmë marrëdhënie toksike apo angazhime pa sens, ne i japim vetes leje të rritemi.
Minimalizmi emocional nuk është të bëhesh i/e shurdhër ndaj emocioneve apo të largohesh nga çdo lidhje. Përkundrazi: është të zgjedhësh me vetëdije, të mbash thelbin, lidhjet që kanë kuptim, dhe të largohesh nga ato që të rrëmbejnë për të mos të lënë hapësirë për rritje. Është proces i vetë-dijshëm dhe i dashur për veten.
Në fund: më pak marrëdhënie toksike + më pak angazhime pa kuptim = më shumë qetësi, më shumë energji, më shumë hapësirë për të qenë vetja.
© Nuk lejohet riprodhimi i shkrimeve pa vendosur autorësinë e revistës "Psikologjia" dhe pa cituar burimin.
