Një studim me pjesëmarrës në Kanada dhe SHBA zbuloi se punonjësit autikë janë më pak të prekshëm ndaj efektit Dunning–Kruger krahasuar me kolegët e tyre jo- autikë. Pas kryerjes së një detyre të reflektimit kognitiv, pjesëmarrësit autistë vlerësuan performancën e tyre në mënyrë më të saktë sesa pjesëmarrësit jo- autikë. Kërkimi u publikua në Autism Research.
Efekti Dunning–Kruger është një paragjykim njohës në të cilin njerëzit me aftësi ose njohuri të ulëta në një fushë priren të mbivlerësojnë kompetencën e tyre. Kjo ndodh sepse aftësitë e nevojshme për të performuar mirë janë shpesh të njëjtat aftësi të nevojshme për të vlerësuar saktë performancën personale.
Si rezultat, individët që u mungon ekspertiza mund të mos kenë gjithashtu aftësinë metakognitive për të njohur gabimet e tyre. Ndërsa individët me aftësi të larta mund ta nënvlerësojnë veten, sepse mendojnë se detyrat që u duken të lehta atyre janë të lehta për të gjithë. Ky efekt është demonstruar në studime ku pjesëmarrësit me rezultatet më të ulëta në test e vlerësuan veten si mbi mesataren. Paragjykimi është vërejtur në fusha si arsyetimi logjik, gramatika, inteligjenca emocionale dhe madje edhe vendimmarrja profesionale. Nuk do të thotë se të gjithë individët me aftësi të ulëta janë të mbingarkuar me vetëbesim, por se prirja për të mbivlerësuar aftësinë personale është më e fortë tek individët me nivele më të ulëta aftësish.
Autorët e studimit, Lorne M. Hartman dhe kolegët e tij, theksuan se provat ekzistuese tregojnë se individët autikë janë më pak të prekshëm ndaj ndikimeve shoqërore dhe paragjykimeve njohëse sesa individët jo- autikë. Ata dëshironin të eksploronin nëse individët autikë janë gjithashtu më pak të prekshëm ndaj efektit Dunning–Kruger.
© Nuk lejohet riprodhimi i shkrimeve pa vendosur autorësinë e revistës "Psikologjia" dhe pa cituar burimin.
