Shumë teori psikologjike sugjerojnë se perceptimi i dashurisë së shëndetshme nuk lidhet me intensitetin ose dramatizimin e vazhdueshëm të emocioneve. Psikologia klinike Susan David dhe studime të shumta mbi emocionalitetin (Kross et al., 2011) tregojnë se stabiliteti emocional dhe ndjenja e sigurisë brenda vetes janë tregues të rëndësishëm të lidhjeve të shëndetshme. Kur një lidhje krijon qetësi të brendshme, kjo reflekton përputhshmërinë mes nevojave emocionale, vlerave personale dhe komunikimit të qartë.
Qetësia nuk është mungesë emocioni, por një indikator i sigurisë. Ajo shfaqet kur nuk ekziston frikë që drejton marrëdhënien, kur nuk ka nevojë për verifikim të vazhdueshëm të vlerës personale, dhe kur respekti dhe përpjekja e ndërsjellë janë të qëndrueshme. Ky koncept mbështetet nga teoria e lidhjes e Bowlby-t (1969), sipas të cilit siguria emocionale në marrëdhënie është baza e mirëqenies psikologjike dhe stabilitetit emocional.
Kur sistemi nervor relaksohet brenda një marrëdhënieje, kjo reflekton praninë e besimit dhe sigurimit të vazhdueshëm. Studiues si Siegel (2012) theksojnë se trupi dhe mendja janë të lidhura ngushtë: qetësia fiziologjike pasqyron një ndjenjë të fortë sigurie dhe stabiliteti. Marrëdhëniet që kërkojnë rregullime të vazhdueshme të vetvetes, filtrim emocional ose performancë të vazhdueshme, shpesh shoqërohen me ankth dhe stres kronik, duke reduktuar mirëqenien e individit.
Në një marrëdhënie të shëndetshme, konfliktet dhe mosmarrëveshjet trajtohen me respekt dhe fokus te zgjidhja, dhe jo me pasiguri apo manipulim emocional. Kjo qartësi e komunikimit dhe konsistenca në përpjekje krijon një bazë të fortë për lidhje afatgjata. Psikologë si Gottman (1999) kanë treguar se aftësia për të ruajtur qetësinë dhe për të komunikuar me respekt gjatë sfidave është parashikuesi më i fortë i qëndrueshmërisë së lidhjes.
Në nivel personal, kjo qetësi përforcon besimin te vetvetja. Individët që përjetojnë një marrëdhënie të tillë nuk kanë nevojë për vërtetim të jashtëm ose për të ndryshuar identitetin e tyre për të qëndruar të dashur. Ata zhvillojnë një intutitë të fortë dhe të qëndrueshme, e cila nuk manipulohet nga ankthi apo pasiguria. Ky fenomen lidhet me konceptin e “self-efficacy” sipas Bandura-s (1997), i cili nënvizon rëndësinë e sigurisë dhe besimit tek vetvetja për funksionimin optimal emocional.
Qetësia nuk është pasivitet; ajo është tregues i harmonisë dhe respektit reciprok. Kur vlerat, kufijtë dhe nevojat emocionale përputhen natyrshëm me partnerin, ndjenja e qetësisë nuk është aksidentale, por rezultat i një përputhjeje të thellë. Marrëdhëniet e tilla nuk nxisin ankth, dyshim apo lodhje emocionale; ato ofrojnë një ndjenjë të qëndrueshme mirëqenieje dhe siguri.
Përmbledhur, perceptimi i qetësisë në marrëdhënie është një tregues i fortë i shëndetit emocional. Ai nuk duhet të nënvlerësohet nga besimi i zakonshëm se dashuria duhet të jetë dramatike. Studimet dhe ekspertët në fushën e psikologjisë e konfirmojnë: kur dashuria është e drejtë, ajo nuk ngatërron, nuk lodh dhe nuk krijon frikë. Ajo ndihmon individin të ndihet i sigurt, i respektuar dhe i përputhur me veten dhe partnerin e tij.
© Nuk lejohet riprodhimi i shkrimeve pa vendosur autorësinë e revistës "Psikologjia" dhe pa cituar burimin.
