Një studim i ri tregon se angazhimi i përditshëm në kopshtari lidhet me shëndet më të mirë, i përkufizuar si nivele më të ulëta ankthi dhe mungesë kufizimesh fizike. Sondazhi, i zhvilluar me persona nga 30 deri në 98 vjeç në zonën Sengkang të Singaporit, zbuloi se arsyeja kryesore pse njerëzit merren me kopshtari është “lumturia ose kënaqësia”, ndërsa “mungesa e kohës” ishte arsyeja më e shpeshtë e përmendur për mosangazhim. Studimi është publikuar në revistën shkencore Scientific Reports.
Kopshtaria është praktika e kultivimit të bimëve si lulet, perimet, frutat apo barishtet, qoftë për ushqim, kënaqësi estetike apo rekreacion. Ajo përfshin aktivitete fizike si gërmimi, mbjellja, ujitja dhe krasitja, të cilat përbëjnë një formë ushtrimi të rregullt me intensitet të moderuar. Hulumtimet tregojnë se kopshtaria përmirëson shëndetin fizik duke mbështetur funksionin kardiovaskular, forcën muskulore dhe fleksibilitetin. Për më tepër, ekspozimi ndaj dritës së diellit gjatë kopshtarisë ndihmon në rregullimin e ritmeve cirkadiane dhe në prodhimin e vitaminës D.
Nga ana psikologjike, kopshtaria lidhet me uljen e stresit, ankthit dhe simptomave depresive. Ajo nxit relaksimin përmes një aktiviteti qetësues të përqendruar në natyrë, i cili e largon vëmendjen nga shqetësimet e përditshme. Gjithashtu, kopshtaria përmirëson humorin dhe mirëqenien emocionale përmes ndjenjës së arritjes dhe kujdesit ndaj gjallesave. Për shumë njerëz, ajo ndihmon në zhvillimin e vëmendjes së ndërgjegjshme dhe përqendrimit të qëndrueshëm, duke mbështetur rikuperimin kognitiv. Aktivitetet sociale të lidhura me kopshtarinë, si kopshtet komunitare, forcojnë lidhjet shoqërore dhe reduktojnë ndjenjën e vetmisë.
Autori i studimit, Amir Chwa, së bashku me kolegët e tij, synuan të eksploronin lidhjen midis kopshtarisë së përditshme dhe shëndetit në Singapor, veçanërisht tek të rriturit që jetojnë në komunitet. Ata morën në konsideratë dy dimensione të shëndetit: shëndetin fizik, të përfaqësuar nga prania ose mungesa e kufizimeve shëndetësore, dhe shëndetin mendor, të përfaqësuar nga niveli i ankthit tek pjesëmarrësit.
Pjesëmarrësit e përfshirë në studim ishin persona të moshës 30 deri në 98 vjeç, të cilët kishin jetuar në Sengkang, një zonë në verilindje të Singaporit, për më shumë se gjashtë muaj gjatë vitit të fundit. Në këtë zonë ishin identifikuar 4,023 familje të përshtatshme për studimin. Autorët u dërguan atyre letra ftese dy javë para zhvillimit të sondazhit. Gjatë mbledhjes së të dhënave, studiuesit trokitën në 2,576 dyer; 410 u hapën dhe 386 persona përfunduan plotësimin e pyetësorit.
© Nuk lejohet riprodhimi i shkrimeve pa vendosur autorësinë e revistës "Psikologjia" dhe pa cituar burimin.
