Jeta nuk ecën gjithmonë sipas planeve tona. Ka periudha kur vështirësitë duken më të mëdha se forcat që kemi, kur zhgënjimet na lodhin dhe pasiguritë na bëjnë të dyshojmë te vetja. Megjithatë, psikologjia na kujton se njeriu ka një aftësi të jashtëzakonshme për t’u përshtatur, për t’u ringritur dhe për të gjetur forcën për të vazhduar.

Kjo aftësi njihet si reziliencë psikologjike dhe nuk do të thotë të mos vuash, të mos qash apo të mos ndihesh i dobët. Përkundrazi, do të thotë të pranosh atë që po kalon, t’i japësh vetes kohë dhe të gjesh gradualisht mënyrën për të ecur përpara. Psikologu Albert Bandura, përmes teorisë së vetëefikasitetit, thekson rëndësinë e besimit që kemi në aftësinë tonë për të përballuar sfidat. Kur besojmë se mund të ndikojmë në jetën tonë përmes veprimeve dhe vendimeve, kemi më shumë gjasa të përpiqemi, të këmbëngulim dhe të mos dorëzohemi përballë pengesave.
Ndërsa psikologu Viktor Frankl, në veprën e tij Njeriu në kërkim të kuptimit, thekson rëndësinë e gjetjes së një kuptimi edhe në rrethanat më të vështira. Sipas këndvështrimit të tij, edhe kur nuk mund të ndryshojmë gjithçka që na ndodh, mund të përpiqemi të zgjedhim qëndrimin dhe mënyrën se si përballemi me situatën.
Një tjetër koncept i rëndësishëm është ai i rritjes pas traumës, i studiuar nga psikologët Richard Tedeschi dhe Lawrence Calhoun. Ata shpjegojnë se disa njerëz, pas përballjes me kriza të vështira, mund të zhvillojnë një vlerësim më të thellë për jetën, marrëdhënie më kuptimplota dhe një ndjenjë më të fortë të aftësive të tyre personale.
Por si mund ta kultivojmë forcën tonë të brendshme?
Mos i mohoni emocionet. Jepini vetes leje të ndiheni të lodhur, të trishtuar apo të zhgënjyer. Pranimi është një hap i rëndësishëm drejt përballimit.
Përqendrohuni te ajo që mund të kontrolloni. Jo çdo situatë varet nga ju, por gjithmonë mund të përpiqeni të zgjidhni hapin tuaj të radhës.
Mos e nënvlerësoni progresin e vogël. Edhe një veprim i vogël mund t’ju afrojë me ndryshimin që dëshironi.
Kërkoni mbështetje. Të flasësh me njerëzit e besuar apo me një profesionist të shëndetit mendor nuk është dobësi, por një formë kujdesi për veten.
Mos e krahasoni rrugëtimin tuaj me të tjerët. Secili ka kohën dhe mënyrën e vet për t’u shëruar dhe për t’u ringritur.
Mos harroni: të jesh i fortë nuk do të thotë të mos rrëzohesh kurrë, por të mos e humbasësh besimin se mund të gjesh përsëri rrugën. Nuk keni pse t’i zgjidhni të gjitha sot. Mjafton të bëni një hap, pastaj një tjetër.
Ju keni të drejtë të lodheni, të ndaloni, të kërkoni ndihmë dhe të filloni nga e para. E kaluara nuk përcakton të ardhmen tuaj dhe vështirësitë që po përjetoni nuk janë e gjithë historia juaj. Besoni te vetja! Forca juaj nuk qëndron në faktin se asgjë nuk mund t’ju lëndojë, por në aftësinë për të gjetur shpresë, mbështetje dhe mundësi të reja, edhe pas periudhave më të vështira.
© Nuk lejohet riprodhimi i shkrimeve pa vendosur autorësinë e revistës "Psikologjia" dhe pa cituar burimin.

