Nga Aurora Pirraku Nika
Kosova ndodhet në një gjendje jashtëzakonisht të rëndë. Pas zgjedhjeve të përsëritura, Kuvendi ende nuk është konstituuar plotësisht, Qeveria vazhdon në detyrë dhe partitë nuk po arrijnë marrëveshje për institucionet e reja. Ndërkohë, qytetarëve u kërkohet të presin – përsëri.
Po e them qartë: Lëvizja Vetëvendosje dhe Albin Kurti, si fitues të zgjedhjeve, mbajnë përgjegjësinë e parë për ta ofruar zgjidhjen. Fituesi nuk fiton vetëm të drejtën për të qeverisur; ai merr edhe detyrimin për të ndërtuar shumicë, për të bërë kompromis dhe për ta nxjerrë vendin nga kriza.
Por përgjegjësia nuk përfundon te Albin Kurti. LDK-ja, PDK-ja, AAK-ja dhe të gjitha partitë e tjera kanë detyrim ndaj Republikës. Opozita ka të drejtë të mos hyjë në Qeveri, por nuk mund të kënaqet duke parë dështimin e kundërshtarit, kur bashkë me të po dëmtohet Kosova. Të refuzosh çdo dialog, pa ofruar zgjidhje, nuk është mbrojtje e demokracisë. Është ikje nga përgjegjësia.
Edhe pamjet e sotme nga Kuvendi, ku seanca u ndërpre pas hedhjes së vezëve në drejtim të Albin Kurtit, duhet të na alarmojnë të gjithëve.
Kundërshtimi politik nuk mund të shndërrohet në poshtërim, kaos apo dhunë simbolike. Kosova nuk ndërton institucione me vezë, fyerje dhe akuza; i ndërton me votë, dialog dhe kompromis.
Sot dëgjojmë shumë për poste: kush do të bëhet president, kush do ta udhëheqë Kuvendin dhe kush do të marrë cilën ministri. Por shumë pak dëgjojmë për qytetarët. Posti i presidentit nuk mund të trajtohet si plaçkë partiake. Presidenti duhet të jetë figurë unifikuese, e pranueshme për një shumicë të gjerë dhe në shërbim të shtetit.
Rreziku nuk është vetëm se Kosova mbetet pa institucione të reja. Rreziku është që mosfunksionimi i shtetit të bëhet normalitet.
Çdo ditë e bllokadës vonon reformat, rrezikon fondet e Bashkimit Evropian, rrit pasigurinë për bizneset dhe investitorët, dobëson pozitën ndërkombëtare të Kosovës dhe ngadalëson rrugën e saj euroatlantike. Një tjetër palë zgjedhjesh do të ishte e katërta parlamentare që nga fillimi i vitit 2025. Zgjedhjet e përsëritura kushtojnë para, rritin lodhjen dhe zhgënjimin e qytetarëve dhe e ulin besimin te demokracia. Të rinjtë nuk presin pafund. Kur humbet shpresa, ata largohen. Kur institucionet dobësohen, rritet hapësira për populizëm, dezinformim dhe ndikime të jashtme që nuk ia duan të mirën Kosovës.
Kosova është shtet i ri, me sfida të mëdha dhe me kundërshtarë që presin çdo dobësi tonën. Prandaj, kjo krizë nuk është më vetëm një mosmarrëveshje mes partive. Është çështje e sigurisë, e ekonomisë dhe e së ardhmes së Republikës.
Albin Kurti, Lumir Abdixhiku, Bedri Hamza, Ramush Haradinaj dhe të gjithë drejtuesit e partive duhet të ulen në një tryezë, pa ultimatume dhe pa llogari të ngushta. Duhet të gjejnë një marrëveshje për Kuvendin, Qeverinë dhe një president unifikues. Kompromisi nuk është tradhti. Në demokraci, kompromisi është përgjegjësi.
Nuk po kërkoj një marrëveshje për ndarjen e pushtetit. Po kërkoj një marrëveshje për funksionimin e shtetit.
Asnjë lider dhe asnjë parti nuk është më e madhe se Kosova. Le të heqë dorë secila parti nga një pjesë e interesit të vet, që Kosova të mos humbë të ardhmen e saj.
*Rreth autores
Aurora Pirraku Nika është politikane në Suedi dhe kandidate për Parlamentin suedez (Riksdag) dhe Këshillin Rajonal të Västmanlandit në zgjedhjet e 13 shtatorit 2026. Ajo ka diplomë suedeze në psikoterapi (Psykoterapeutexamen) dhe është psikoterapiste e licencuar me kompetencë në terapinë njohëse-sjellore (KBT/CBT), terapinë psikodinamike (PDT), trajtimin e traumës dhe ACT-në (Terapia e Pranimit dhe Përkushtimit). Është gjithashtu magjistre në lidership, magjistre në shkencat e sjelljes, kriminologe dhe magjistre në punën policore.
© Nuk lejohet riprodhimi i shkrimeve pa vendosur autorësinë e revistës "Psikologjia" dhe pa cituar burimin.
