Mirëqenie

November 14, 2020 | 8:33

Për ata që nuk dinë se çfarë po ndodh në botë dhe cilat janë këto gjendje konfuze

Shumica e qenieve njerëzore në këtë moment, kaq të rëndësishëm për evolucionin ciklik të Tokës dhe banorëve të saj, lundrojnë midis forcave të panjohura në kthetrat e sëmundjeve fizike e emocionale, si dhe sëmundjeve që u përkasin atyre… dhe që nganjëherë nuk i njohin… si të sajat… Ne duhet të kuptojmë se në këtë moment Toka, galaktika dhe i gjithë universi janë në një fazë epokale të transformimit dhe ngritjes vibruese… dhe le të mos harrojmë se ajo që ndodh sipër (makrokozmos) gjithashtu ndodh poshtë (mikrokozmos).

mother-earth

Ne nuk jemi spektatorë por pjesë e gjithë kësaj. Transformimi nuk na atakon, por na prek në 360 gradë, dhe këtu janë gëzimet dhe hidhërimet. Jemi të sëmurë dhe të zemëruar me ushqimin, me ndryshimin sezonal, me shtigjet kimike, me helmet e universit. Përpiqemi gjithmonë duke kërkuar një shkak të jashtëm, kur, nga ana tjetër, përtej këtyre arsyeve që padyshim ndikojnë, por nuk janë shkaku kryesor, ajo që po na ndodh nuk është asgjë më shumë sesa lëshimi i modeleve të vjetra fizike dhe psikike, për të cilët duhet të çlirohemi për të vazhduar me pastrimin e tokës mëmë.

Padyshim që kontributi, pastrimi, nuk na vjen nga një shkak i jashtëm por nga diçka që është brenda dhe jashtë nesh, e cila është kudo, INPUTI na vjen NGA ATI / NËNA… frekuenca më e lartë dridhëse që ekziston në univers, i aftë të vërë në lëvizje një mekanizëm të rivendosjes së energjisë të njerëzimit.

Tani na mbetet që të paktën një herë në një kohë ta lëmë DORËN HYJNORE ta bëjë atë dhe të lejojë pastrimin të kryejë programin e tij. Nuk duhet të bëjmë asgjë përveç mbështetjes dhe çlirimit sa më shumë të jetë e mundur, si fizikisht edhe emocionalisht, por mbi të gjitha, përpiquni të hapni ZEMRËN, timonin e vetëm që e njeh mirë Destinacionin Final. Dhe prandaj, përmes toksinave, larg ndjenjave më të dëmshme, larg mekanizmave mendore të detyruara, gjithçka që na ka ankoruar në këtë dimension kaq të bukur, por kaq të dhimbshëm, le të lehtësojmë sa më shumë që të jetë e mundur peshën tonë, le të udhëhiqemi nga dora dhe të mos bëjmë rezistencë.

Sa më shumë që e lëmë ta bëjë, aq më shumë do të dalim të padëmtuar dhe të rinj si fëmijët, aq më shumë do të kundërshtojmë rezistenca ndaj ndryshimit, aq më i ngadaltë dhe më i dhimbshëm do të jetë transformimi.

 

Burimi L’Angelo dell Soccorso

 

© Nuk lejohet riprodhimi i shkrimeve pa vendosur autorësinë e revistës "Psikologjia" dhe pa cituar burimin.

To Top