Në një kohë kur inteligjenca artificiale, krizat globale, pasiguria dhe vetmia po ndikojnë gjithnjë e më shumë në jetën e përditshme, psikologët bëjnë thirrje për një rikthim te bazat: kujdesi për trupin, marrëdhëniet reale dhe lidhja me komunitetin.
Mesazhi u përcoll gjatë konventës vjetore të Shoqatës Amerikane të Psikologjisë në Uashington, ku morën pjesë rreth 8 mijë profesionistë nga 60 vende. Ekspertët theksuan se të funksionosh në punë apo në familje nuk do të thotë domosdoshmërisht se po përjeton mirëqenie.
Joy D. Calloway nënvizoi se stresi kronik grumbullohet me kalimin e kohës, ndërsa psikologjia duhet të mos e ngatërrojë më “qëndrueshmërinë” me mirëqenien. Sipas saj, mirëqenia nuk është vetëm përgjegjësi individuale, por ndërtohet përmes familjes, komunitetit dhe institucioneve.
Psikologu Ali Mattu e përshkroi gjendjen e sotme si një përzierje dëshpërimi, mbingarkese dhe kërkimi për kuptim. Ndërsa Thomas Curran e lidhi një pjesë të kësaj ndjenje me perfeksionizmin dhe “paradoksin e zgjedhjes”: njerëzit nuk shqetësohen vetëm për atë që bëjnë, por për gjithçka që mendojnë se mund të bëjnë.
Një tjetër shqetësim i ngritur në konferencë ishte vetmia, veçanërisht tek të rinjtë. Studiuesit theksuan se teknologjia mund të krijojë ndjesinë e lidhjes, ndërsa njëkohësisht të dobësojë kontaktin e drejtpërdrejtë njerëzor.
Mesazhi që doli nga diskutimet ishte i thjeshtë: në një botë gjithnjë e më të ndërlikuar, mirëqenia mund të nisë nga gjërat më themelore — të kujdesemi për trupin, të flasim me njëri-tjetrin, të krijojmë marrëdhënie reale dhe të mos harrojmë nevojën njerëzore për përkatësi. Në këtë kuptim, edhe inteligjenca artificiale, sipas ekspertëve, duhet të shihet si një mjet që plotëson aftësitë njerëzore dhe jo si zëvendësim i marrëdhënieve, emocioneve dhe përvojave që na bëjnë njerëzorë.
© Nuk lejohet riprodhimi i shkrimeve pa vendosur autorësinë e revistës "Psikologjia" dhe pa cituar burimin.
