Shpesh, ne presim momentin e duhur për të filluar diçka të re. Presim të kemi më shumë kohë, më shumë mundësi, më shumë siguri ose më pak frikë. Ndërkohë, harrojmë se jeta nuk pret derisa kushtet të bëhen të përsosura. Ajo ndodh këtu dhe tani, me mundësitë që kemi në dispozicion.
Shprehja “Bëj atë që mundesh, me atë që ke, aty ku je” na kujton se nuk është e nevojshme të kemi gjithçka për të ndërmarrë hapin e parë. Ndonjëherë, ajo që na pengon nuk është mungesa e mundësive, por bindja se ajo që mund të bëjmë nuk është e mjaftueshme. Psikologu Albert Bandura, përmes konceptit të vetëefikasitetit, thekson rëndësinë e besimit te aftësia jonë për të përballuar sfidat dhe për të arritur qëllimet. Ky besim forcohet përmes përvojave dhe veprimeve konkrete. Me fjalë të tjera, nuk kemi pse të presim të fitojmë besim të plotë te vetja për të filluar; shpesh, është pikërisht veprimi ai që na ndihmon ta ndërtojmë atë. Edhe psikologia Carol Dweck, përmes kërkimeve mbi mentalitetin e zhvillimit, na kujton se aftësitë mund të përmirësohen përmes të mësuarit, praktikës dhe përpjekjes. Një vështirësi nuk është domosdoshmërisht një shenjë paaftësie, por mund të jetë një mundësi për t’u zhvilluar.
Të bësh atë që mundesh nuk do të thotë të shpërfillësh pengesat apo të pretendosh se gjithçka varet nga vullneti yt. Do të thotë të pranosh realitetin, të dallosh atë që mund të ndikosh dhe të përqendrohesh te hapi i radhës. Ndoshta nuk mund ta ndryshosh të gjithë situatën sot, por mund të bësh një telefonatë, të mësosh diçka të re, të kërkosh ndihmë ose të marrësh një vendim që të afron me qëllimin tënd. Edhe hapat e vegjël kanë vlerë, sidomos kur bëhen me qëndrueshmëri.
Mos e krahaso fillimin tënd me përparimin e dikujt tjetër! Secili ka rrugën, rrethanat dhe ritmin e vet. Përparimi nuk matet gjithmonë me shpejtësinë, por edhe me guximin për të vazhduar, me aftësinë për të mësuar dhe me gatishmërinë për të provuar përsëri.
Në fund, nuk është e nevojshme të kesh gjithçka për të bërë diçka me vlerë. Nuk ke pse të presësh të jesh plotësisht gati, të zhdukësh çdo frikë apo të sigurosh çdo rezultat. Mjafton të fillosh nga ajo që ke në dispozicion dhe nga vendi ku ndodhesh sot.
Sepse ndryshimi nuk fillon gjithmonë me hapa të mëdhenj. Shpesh, ai fillon me një vendim të vogël: të mos presësh më, por të veprosh. Bëj atë që mundesh, me atë që ke, aty ku je. Hapi i sotëm, sado i vogël, mund të jetë fillimi i një rruge të re.
© Nuk lejohet riprodhimi i shkrimeve pa vendosur autorësinë e revistës "Psikologjia" dhe pa cituar burimin.
