Forma e fytyrës mund të ndikojë në mënyrën se si njerëzit gjykojnë aftësitë prindërore të burrave. Një studim i ri sugjeron se burrat me fytyra më të gjera priren të perceptohen si më të aftë për të mbrojtur fëmijët dhe si më të motivuar për të marrë një rol prindëror mbrojtës.
Hulumtimi, i botuar në revistën shkencore Evolutionary Psychological Science, shqyrton lidhjen mes përmasave të fytyrës dhe supozimeve që njerëzit krijojnë për stilin e prindërimit, motivimet prindërore dhe strategjitë e çiftëzimit. Në qendër të studimit është raporti i gjerësisë së fytyrës me lartësinë, një matje që krahason gjerësinë horizontale të fytyrës me distancën vertikale nga buza e sipërme deri te vetullat.
Hulumtimet e mëparshme kanë treguar se fytyrat më të gjera te burrat shpesh lidhen, në perceptimin e të tjerëve, me forcë fizike, dominancë dhe agresivitet. Një meta-analizë e vitit 2015, për shembull, gjeti se burrat me një raport më të lartë të gjerësisë së fytyrës ndaj lartësisë perceptohen në mënyrë të përsëritur si fizikisht më kërcënues dhe dominantë. Kjo lidhje është vërejtur edhe në kontekste sociale. Një studim i vitit 2021 dha prova se njerëzit kanë më shumë gjasa të zgjedhin burra me fytyra më të gjera për role në grup që kërkojnë forcë fizike dhe aftësi mbrojtëse.
Ndërkohë, kërkime të tjera kanë sugjeruar se perceptimi i forcës fizike mund të ndikojë edhe në mënyrën se si vlerësohen burrat në rolet prindërore. Një studim i vitit 2022 zbuloi se burrat fizikisht më të fortë gjykohen si më të përshtatshëm për role që lidhen me mbrojtjen e fëmijëve. Studimi i ri i lidh këto dy fusha kërkimi, duke pyetur nëse të njëjtat tipare të fytyrës që i bëjnë burrat të perceptohen si luftëtarë ose mbrojtës të aftë ndikojnë gjithashtu në mënyrën se si vlerësohen si baballarë.
Sipas një këndvështrimi evolucionar, studiuesit argumentojnë se aftësia për të identifikuar një partner ose aleat që mund të ofronte mbrojtje fizike mund të ketë pasur vlerë të rëndësishme për mbijetesën e fëmijëve. Për këtë arsye, shenjat fizike që lidhen me forcën mund të ndikojnë edhe sot në gjykimet intuitive që njerëzit bëjnë për aftësitë prindërore. “Ajo që më motivoi të kryeja këtë hulumtim ishte një interes në rritje për sistemet motivuese prindërore që sqaruan natyrën shumëdimensionale të prindërimit, e cila i detyron njerëzit të bëjnë kompromise në disa vendime prindërore”, tha për PsyPost autori kryesor i studimit, Mitch Brown, profesor asistent në Departamentin e Shkencave Psikologjike në Universitetin e Arkansasit.
Gjetjet sugjerojnë kështu se perceptimi i një burri si prind nuk formohet vetëm nga sjellja apo informacioni që kemi për të, por mund të ndikohet edhe nga sinjale të dukshme fizike, përfshirë përmasat e fytyrës. Megjithatë, studiuesit po shqyrtojnë perceptimet dhe supozimet njerëzore, jo një lidhje të drejtpërdrejtë mes formës së fytyrës dhe aftësisë reale për të qenë prind. Me fjalë të tjera, një fytyrë më e gjerë mund të ndikojë në mënyrën se si dikush perceptohet si baba, pa treguar domosdoshmërisht se si do të sillet realisht në rolin prindëror.
© Nuk lejohet riprodhimi i shkrimeve pa vendosur autorësinë e revistës "Psikologjia" dhe pa cituar burimin.
