Realiteti virtual mund ta bëjë trajnimin e trurit më tërheqës dhe më interaktiv, duke krijuar mundësi të reja për terapitë që synojnë përmirësimin e kontrollit të aktivitetit cerebral. Një studim i ri sugjeron se përdorimi i mjediseve virtuale në neurofeedback është premtues, megjithëse nevojiten kërkime më të mirëstrukturuara për të përcaktuar përfitimet e tij.
Neurofeedback është një teknikë përmes së cilës njerëzit mësojnë të ndikojnë në aktivitetin e trurit duke e parë atë në kohë reale. Gjatë një seance, sensorë të vendosur në skalp regjistrojnë aktivitetin elektrik të trurit përmes elektroencefalografisë (EEG). Sistemi i përpunon sinjalet menjëherë dhe i shfaq ato përmes sinjaleve vizuale ose dëgjimore.
Tradicionalisht, përdoruesi merrte një grafik të thjeshtë në ekran, i cili ndryshonte sipas aktivitetit të trurit. Sot, teknologjia e realitetit virtual po e transformon këtë përvojë. Për shembull, një person mund të bëjë një lule virtuale të çelë ose një anije kozmike të përshpejtojë duke ndryshuar gjendjen e tij mendore.
Psikologët Silvia Erika Kober, Guilherme Wood dhe Lisa Maria Berger nga University of Graz në Austri shqyrtuan studimet që kombinonin neurofeedback-un me bazë EEG dhe realitetin virtual. Pas përzgjedhjes së kërkimeve me të dhëna të mjaftueshme, ata analizuan 31 studime. Rezultatet tregojnë se mjediset zhytëse të realitetit virtual mund ta bëjnë neurofeedback-un më angazhues dhe potencialisht më efektiv. Megjithatë, studimet e analizuara ndryshonin ndjeshëm në metodologji dhe numër pjesëmarrësish, ndërsa shumë prej tyre përfshinin më pak se 50 persona.
Për këtë arsye, studiuesit theksojnë nevojën për studime më të mëdha dhe më të standardizuara për të përcaktuar se sa përfitime shtesë sjell realiteti virtual krahasuar me metodat tradicionale të trajnimit të trurit.
© Nuk lejohet riprodhimi i shkrimeve pa vendosur autorësinë e revistës "Psikologjia" dhe pa cituar burimin.
