Gjakrrjedhja e hundëve është një fenomen i zakonshëm që prek si të rriturit ashtu edhe fëmijët, por së fundmi ekspertët e shëndetit po i kushtojnë gjithnjë e më shumë vëmendje rolit që luan ndotja e ajrit në shfaqjen e tij. Sipas specialistëve të fushës së otorinolaringologjisë dhe shëndetit publik, ajri i ndotur nuk është thjesht një rrezik për mushkëritë, por edhe një faktor i drejtpërdrejtë irritues për mukozën e hundës, duke krijuar kushte të favorshme për gjakrrjedhje të papritura.

Ajri që përmban grimca të imta dhe gazra të dëmshëm si ozoni apo dioksidi i azotit depërton lehtësisht në rrugët e frymëmarrjes dhe bie në kontakt me sipërfaqen e ndjeshme të hundës. Kjo mukozë është e pasur me enë të vogla gjaku, të cilat ndodhen shumë pranë sipërfaqes dhe mund të dëmtohen lehtësisht. Kur ekspozimi ndaj ndotjes është i vazhdueshëm, kjo shtresë mbrojtëse thahet, irritohet dhe bëhet më e brishtë, duke rritur ndjeshëm mundësinë që enët e gjakut të çahen.
Megjithatë, ndotja e ajrit nuk është shkaktari i vetëm. Autorët dhe studimet në këtë fushë theksojnë se faktorë të tjerë të zakonshëm përfshijnë ajrin e thatë, sidomos gjatë dimrit kur përdoret ngrohja e brendshme, infeksionet e rrugëve të sipërme të frymëmarrjes, alergjitë sezonale, si edhe dëmtimet e vogla mekanike, për shembull kur fëmijët prekin shpesh hundën. Në shumë raste, këta faktorë ndërthuren me ndotjen e ajrit, duke e përkeqësuar situatën dhe duke e bërë mukozën edhe më të ndjeshme ndaj dëmtimeve.
Fëmijët e vegjël janë veçanërisht të prekur nga ky fenomen. Mjekët shpjegojnë se tek ata mukozat janë më të holla dhe më delikate, ndërsa enët e gjakut janë më sipërfaqësore, çka i bën më të cenueshme ndaj çdo lloj irritimi. Për më tepër, fëmijët kanë prirje të fërkojnë ose kruajnë hundën, sidomos kur ndjejnë bezdi nga thatësia apo alergjitë, duke rritur kështu rrezikun për gjakrrjedhje. Një tjetër faktor i rëndësishëm është fakti që sistemi i tyre imunitar është ende në zhvillim, ndaj reagojnë më fort ndaj ndotësve të ajrit dhe inflamacioni që krijohet është më i theksuar.
Ekspertët theksojnë gjithashtu se fëmijët marrin frymë më shpesh dhe thithin më shumë ajër në raport me peshën trupore krahasuar me të rriturit, çka do të thotë se ekspozimi i tyre ndaj ndotësve është proporcionalisht më i lartë. Kjo i vendos ata në një rrezik më të madh për irritim të vazhdueshëm të rrugëve të frymëmarrjes, përfshirë edhe hundën.
Në përfundim, ndërsa gjakrrjedhja e hundëve shpesh konsiderohet si një problem i thjeshtë dhe kalimtar, ajo mund të jetë një sinjal i ndikimit të faktorëve mjedisorë si ndotja e ajrit. Kujdesi ndaj cilësisë së ajrit, mbajtja e lagështisë së përshtatshme në ambientet e brendshme dhe shmangia e irrituesve janë disa nga masat që mund të ndihmojnë në parandalimin e këtij fenomeni, veçanërisht tek fëmijët e vegjël, të cilët mbeten më të ndjeshmit ndaj këtyre ndikimeve.
© Nuk lejohet riprodhimi i shkrimeve pa vendosur autorësinë e revistës "Psikologjia" dhe pa cituar burimin.

