Mendimet nuk ndalen kurrë. Edhe kur gjithçka duket e qetë jashtë, brenda vazhdon një bisedë e pandërprerë. Dhe shpesh, ajo bisedë nuk është aspak e butë me ne.
Pastrimi i mendimeve negative nuk është një proces dramatik, nuk ndodh me një vendim të vetëm dhe as me ndonjë “ndriçim” të menjëhershëm. Është më shumë si një punë e vogël, e përditshme, ku fillon të dallosh çfarë po të thua vetes dhe si po të ndikon.
Studimet në psikologji tregojnë se një pjesë e madhe e njerëzve përjetojnë mendime të përsëritura negative gjatë ditës, dhe këto nuk janë thjesht kalimtare. Ato ndikojnë mënyrën si ndihemi, si reagojmë dhe si i marrim vendimet. Nuk është se mendimet negative janë problem në vetvete, por mënyra si i besojmë pa i vënë në diskutim. Ka një moment shumë të rëndësishëm që shpesh kalon pa u vënë re: kur ndalon dhe e kap veten duke menduar “nuk jam mjaftueshëm i mirë”, “do dështoj”, “s’ka kuptim”. Aty fillon ndryshimi. Jo duke e shtypur mendimin, por duke e parë si një version, jo si të vërtetë absolute. Terapitë moderne, sidomos ato konjitive-biheviorale, e theksojnë këtë: nuk kemi gjithmonë kontroll mbi mendimin e parë, por kemi ndikim mbi atë që bëjmë me të dytin.
Në jetën e përditshme, kjo përkthehet në gjëra shumë konkrete. Të mos i japësh çdo mendimi të drejtën të të drejtojë ditën. Të mos e kthesh një gabim në një histori të gjatë për veten. Të mos e përdorësh të kaluarën si provë që e ardhmja do jetë njësoj. Këto janë forma të vogla pastrimi, që me kalimin e kohës krijojnë një ndryshim të madh në mënyrën si e përjeton veten. Dhe pikërisht këtu hyn vendosja e qëllimeve të reja, jo si lista perfekte apo presion për të qenë “versioni më i mirë”, por si një mënyrë për t’i dhënë drejtim energjisë mendore. Kur mendja nuk ka drejtim, ajo shpesh kthehet tek shqetësimet. Kur ka një fokus, qoftë edhe të vogël, fillon të organizohet ndryshe. Psikologjia e motivimit tregon se qëllimet funksionojnë më mirë kur janë të lidhura me vlera personale dhe jo vetëm me rezultate të jashtme. Një qëllim i vogël, i qartë dhe i arritshëm ka më shumë ndikim sesa një ambicie e madhe që mbetet ide. Në vend që të mendosh “duhet të ndryshoj jetën time”, ndonjëherë mjafton të pyesësh: çfarë mund të bëj ndryshe sot? Një hap i vogël, një zgjedhje më e vetëdijshme, një kufi i vendosur më qartë. Këto janë mënyrat reale si ndërtohen drejtimet e reja. Jo me shpërthime motivimi, por me vazhdimësi. Ka edhe diçka tjetër që shpesh harrohet, mendja nuk pastrohet vetëm duke menduar ndryshe, por edhe duke jetuar ndryshe. Marrëdhëniet, ritmi i jetës, mënyra si pushon, çfarë konsumon çdo ditë, të gjitha ndikojnë drejtpërdrejt në cilësinë e mendimeve. Nuk është rastësi që ekspozimi i vazhdueshëm ndaj informacionit negativ rrit ankthin dhe ndjenjën e pasigurisë. Prandaj, pastrimi i mendimeve është edhe zgjedhje për atë që lejon të hyjë brenda teje.
Pra, nuk bëhet fjalë për të pasur një mendje gjithmonë pozitive. Bëhet fjalë për të pasur një mendje që nuk të dëmton vazhdimisht. Dhe për të ndërtuar, gradualisht, një drejtim që ka kuptim për ty. Sepse ndryshimi i vërtetë nuk fillon kur ndihesh gati, por atëherë kur vendos të mos i besosh çdo mendimi që të mban në vend.
© Nuk lejohet riprodhimi i shkrimeve pa vendosur autorësinë e revistës "Psikologjia" dhe pa cituar burimin.
