Një studim në Kinë zbuloi se prindërit kanë tendencë të jenë më të lumtur se ata që nuk janë prindër. Midis prindërve, ata me më shumë fëmijë kanë tendencë të jenë më të lumtur, por vetëm midis atyre të moshës 60 vjeç e lart.
Prindërit që kishin vetëm vajza kishin tendencë të ishin më të lumtur se ata që kishin vetëm djem, veçanërisht ata që kishin saktësisht dy vajza. Artikulli u botua në Acta Psychologica.
Lumturia është një komponent i rëndësishëm i cilësisë së jetës. Mund të varet si nga rrethanat personale ashtu edhe nga kushtet më të gjera shoqërore. Struktura familjare mund të luajë një rol të rëndësishëm në sa i lumtur është një person, veçanërisht përmes numrit të fëmijëve, moshës së tyre dhe llojeve të mbështetjes që ofrojnë. Prindërimi mund ta bëjë një person më të lumtur duke krijuar kuptim emocional dhe shoqëri, por gjithashtu mund të rrisë kërkesat financiare, përgjegjësitë e përditshme dhe konfliktin punë-familje. Këto kosto dhe përfitime mund të ndryshojnë gjatë gjithë jetës, ndërsa fëmijët rriten dhe nevojat e prindërve ndryshojnë.
Fëmijët e rritur mund të kontribuojnë në mirëqenien e prindërve përmes ndihmës financiare, ndihmës praktike, mbështetjes emocionale dhe ruajtjes së marrëdhënieve të ngushta familjare. Bijtë dhe bijat mund të ofrojnë forma të ndryshme mbështetjeje, sepse pritjet kulturore dhe rolet gjinore formësojnë mënyrën se si shpërndahen përgjegjësitë familjare.
Vajzat kanë tendencë të jenë më të përfshira në ruajtjen e kontaktit familjar dhe ofrimin e mbështetjes emocionale, ndërsa në disa kultura mund të pritet që djemtë të ofrojnë ndihmë më të madhe financiare ose praktike. Prandaj, marrëdhënia midis fëmijëve dhe lumturisë prindërore mund të varet shumë nga normat kulturore, burimet ekonomike, sistemet e sigurimeve shoqërore dhe nëse familjet jetojnë në mjedise urbane apo rurale.
Autorët e studimit Zhong Fei dhe Wenqin Jin donin të eksploronin se si lumturia e një personi lidhet me numrin e fëmijëve që ka dhe gjininë e tij. Më konkretisht, ata donin t’i përgjigjeshin pyetjes së mëposhtme: “Çfarë lloj përbërjeje pasardhësish, në cilat mënyra dhe për cilët prindër mund të përmirësojnë cilësinë e jetës së tyre në shoqërinë kineze?” Këta studiues analizuan të dhëna nga Sondazhi i Përgjithshëm Social Kinez (CGSS). CGSS është një sondazh i madh, shumëfazësh, i iniciuar nga Universiteti Renmin i Kinës në vitin 2003. Ai mbulon të gjitha provincat, rajonet autonome dhe bashkitë në Kinë dhe synon popullsinë civile të moshës 18 vjeç e lart. Pjesëmarrësit në studim u rekrutuan nga 100 qarqe dhe pesë zona metropolitane (Pekin, Shangai, Tianjin, Guangzhou dhe Shenzhen) në të gjithë Kinën. Në studim pati gjashtë valë mbledhjeje të të dhënave midis viteve 2012 dhe 2021, secila duke përfshirë midis 8,000 dhe 13,000 pjesëmarrës. Seti i të dhënave i përdorur në këtë analizë përfshinte të dhëna nga 49,752 individë, 45,108 prej të cilëve kishin fëmijë.
Nga ky grup të dhënash, autorët e studimit përdorën të dhëna rreth lumturisë së vetë-raportuar të pjesëmarrësve (“Në përgjithësi, a ndiheni të lumtur në jetën tuaj?”), numrit të fëmijëve dhe gjinisë së tyre (“Sa fëmijë biologjikë keni (përfshirë fëmijët e vdekur)? Sa djem dhe vajza keni (përfshirë fëmijët e vdekur)?”). Ata gjithashtu përdorën të dhëna mbi gjininë, moshën, etninë e pjesëmarrësve dhe informacione të tjera të ndryshme sociodemografike.
© Nuk lejohet riprodhimi i shkrimeve pa vendosur autorësinë e revistës "Psikologjia" dhe pa cituar burimin.
