Me ritmin e pandalshëm të jetës, ku lajmet e shpejta, angazhimet e pafund dhe presionet e papritura na thithin energjinë çdo ditë, mirëqenia na duket shpesh një luks i paarritshëm. Pandemitë që sapo kaluam, krizave globale që ndikojnë jetën tonë dhe ritmi i shpejtë i jetës urbane na kanë bërë të kuptojmë një të vërtetë të thjeshtë: trupi dhe mendja janë thesaret e vetëm që kemi për të përballuar këto sfida.
Çdo ushqim i zgjedhur, çdo natë gjumi i qetë dhe çdo hap i vogël drejt lëvizjes nuk është vetëm një akt rutinë, por një akt rezistence, një përpjekje e vetme për të ruajtur harmoninë tonë të brendshme në mes kaosit të botës. Në kohën kur gjithçka na thërret jashtë, kujdesi për trupin dhe mendjen është mënyra jonë për të thënë: “Unë jam këtu, unë jam i gjallë, dhe e meritoj qetësinë dhe lumturinë.”
Shëndeti i trupit dhe ai i mendjes nuk janë dy botë të ndara, por dy krahë që fluturojnë së bashku në rrugëtimin tonë drejt mirëqenies. Ushqimi që zgjedhim të fusim në trupin tonë, cilësia e gjumit që i japim vetes dhe aktiviteti fizik që përfshijmë në rutinën tonë, janë më shumë se thjesht zakone të përditshme. Ata janë gurët themelorë mbi të cilët ndërtohet shëndeti ynë emocional. Siç thekson Jon Kabat-Zinn, themeluesi i programit për reduktimin e stresit me bazë meditative, “trupi është porta drejt qetësisë mendore”. Kur e trajtojmë trupin me kujdes, mendja jonë pasqyron këtë kujdes me një qetësi më të thellë, një qartësi më të madhe dhe një ndjesi më të gjallë të jetës.
-Ushqimi, për shembull, nuk është vetëm karburanti që na jep energji. Ai është gjuhë dhe kujdes për veten. Studimet e fundit në psikoneuroimunologji tregojnë se dieta e pasur me fruta, perime, omega-3 dhe probiotikë ndikon drejtpërdrejt në humorin dhe aftësinë tonë për të përballuar stresin. Elizabeth Blackburn, fituese e Çmimit Nobel për punën e saj mbi telomerët, thekson se një mënyrë jetese e shëndetshme, përfshirë ushqimin, mund të “ngadalësojë ritmin e plakjes së qelizave dhe të mbështesë reziliencën psikologjike”. Çdo kafshatë e zgjedhur me ndërgjegje, çdo pjatë e balancuar, bëhet një akt i dashurisë ndaj vetvetes.
-Gjumi, shpesh nënvlerësuar, është mozaiku ku tru dhe trup ndërthuren. Siç shpjegon Matthew Walker, autor i librave mbi gjumin dhe profesor i neuroshkencës, mungesa e gjumit jo vetëm që dobëson kujtesën, por edhe rrit irritimin, ul tolerancën ndaj stresit dhe ngushton hapësirën për qetësi të brendshme. Gjumi është si një rikuperim i natës për mendjen tonë: aty forcohen kujtimet e mira, largohen toksinat emocionale dhe ringrihet energjia për një ditë të re. Të mos i japim gjumit rëndësinë e duhur është të mbajmë derën e mendjes tonë gjysmë e mbyllur ndaj lumturisë dhe qetësisë.
-Aktiviteti fizik është ura mes trupit dhe shpirtit. Shkencëtarë si Kelly McGonigal kanë treguar se stërvitja nuk është thjesht mënyrë për të djegur kalori, por një ritual që aktivizon hormone të lumturisë, rrit ndjenjën e vetëvlerësimit dhe ul ankthin. Një ecje e ngadaltë në park, një seancë joga ose një vrap i shkurtër nuk janë vetëm aktivitete fizike, janë biseda të heshtura mes trupit dhe mendjes, një mënyrë për t’i dhënë vetes hapësirë për reflektim dhe qetësi.
Në fund të fundit, mirëqenia fizike dhe ajo mendore janë të pathyeshme vetëm kur trajtohen si një bashkëpunim i përditshëm. Kujdesi për trupin është kujdes për shpirtin, dhe e kundërta është po aq e vërtetë. Kur ushqehemi me dashuri, flemë me respekt dhe lëvizim me vetëdije, ne ndërtojmë një habitat të brendshëm ku mendja dhe trupi mund të lulëzojnë së bashku. Siç ka shkruar Aristoteli: “Mirëqenia nuk është një gjendje pasive, por një aktivitet i vazhdueshëm i shpirtit dhe trupit.”
© Nuk lejohet riprodhimi i shkrimeve pa vendosur autorësinë e revistës "Psikologjia" dhe pa cituar burimin.
