Në shumë familje, bisedat janë të vazhdueshme. Secili ndan mendimin e tij, përgjigjet, rrëfen ditën e tij ose përpiqet të shpjegojë pikëpamjen e tij. Megjithatë, kjo nuk përbën gjithmonë dialog të vërtetë. Ndonjëherë, ndërsa njëri person flet, tjetri tashmë po përgatit përgjigjen e tij ose po pret momentin e duhur për të korrigjuar, për të ofruar këshilla ose për të ndryshuar temën.
Të dëgjuarit shkon shumë përtej heshtjes. Do të thotë t’i japësh personit tjetër hapësirë për të përfunduar një mendim pa u ndjerë i ndërprerë, i sulmuar ose i korrigjuar menjëherë. Nuk nënkupton të biesh dakord me gjithçka që thotë, por përkundrazi të tregosh se pikëpamja e tij meriton të kuptohet para se të përgjigjet. Me ndryshime të vogla në mënyrën se si bisedojmë, është e mundur të ndërtojmë një dialog familjar më të qetë dhe më të respektueshëm.
Dëgjimi i vërtetë ndryshon rrjedhën e një bisede
Është e zakonshme të mendojmë se po dëgjojmë, kur në realitet, tashmë po mendojmë për atë që do të themi më pas. Kjo na bën të humbasim një pjesë të mesazhit dhe e kthen bisedën në një seri përgjigjesh, në vend të një shkëmbimi ku të dy personat ndihen të kuptuar. Herën tjetër që një anëtar i familjes dëshiron t’ju tregojë diçka, përpiquni të përqendroheni vetëm në të kuptuarit e asaj që po thotë. Prisni derisa të mbarojë përpara se të përgjigjet dhe shmangni ndërprerjen për të korrigjuar datat, emrat ose detajet e vogla që mund të sqarohen më vonë. Shpesh, ky gjest i thjeshtë e ndryshon plotësisht tonin e bisedës dhe e bën personin tjetër të ndihet vërtet i dëgjuar.
Të kuptuarit përpara se të përgjigjesh shmang shumë keqkuptime
Shumë konflikte familjare nuk rrjedhin nga mungesa e dashurisë, por nga keqinterpretimi i një mesazhi përpara se të siguroheni që është kuptuar. Në vend që të reagoni menjëherë, mund të jetë e dobishme të bëni pyetje të tilla si: “Çfarë do të thuash me këtë?” ose “A është kjo ajo që doje të thoshe?” Të tregosh kuriozitet është shpesh më efektive sesa të nxjerrësh përfundime të nxituara. Një strategji tjetër e thjeshtë është të përmbledhësh atë që ke kuptuar me fjalët e tua. Shprehje si “Pra, nëse të kuptova saktë…” ose “Ajo që po thua është…” konfirmojnë që mesazhi është marrë saktë dhe ofrojnë një mundësi për të sqaruar çdo konfuzion përpara se biseda të shndërrohet në një grindje.
Koha dhe mënyra gjithashtu ndikojnë në dialog
Jo të gjitha bisedat e rëndësishme duhet të zgjidhen në momentin që lind një problem. Nëse dikush është i lodhur, me nxitim ose shumë i mërzitur, ka të ngjarë të jetë më e vështirë për të që të dëgjojë me vëmendje dhe të përgjigjet me qetësi. Në raste të tilla, ndalimi dhe rikthimi i temës më vonë është shpesh më i dobishëm sesa këmbëngulja për ta zgjidhur gjithçka menjëherë. Zgjedhja e një momenti të qetë nuk do të thotë shmangia e bisedës, por përkundrazi krijimi i kushteve më të mira që të gjithë të shprehen më qartë dhe me respekt. Nuk është e nevojshme që të gjithë të mendojnë njësoj për të ruajtur një komunikim të mirë. Ajo që është e rëndësishme është që secili person të ketë mundësinë të shprehë pikëpamjen e tij pa u ndjerë i ndërprerë ose i gjykuar vazhdimisht. Kur kjo ndodh, besimi rritet dhe nevoja për të përsëritur të njëjtën ide vazhdimisht zvogëlohet. Në fund të fundit, një familje nuk komunikon më mirë duke folur më shumë, por duke mësuar të dëgjojë me vëmendje. Të presësh që personi tjetër të mbarojë, të bësh pyetje për të kuptuar dhe të zgjedhësh një kohë të mirë për të trajtuar tema të rëndësishme janë ndryshime të vogla që mund të transformojnë shumë biseda të përditshme. Dialogu i mirë nuk ka të bëjë me vërtetimin se kush ka të drejtë, por me krijimin e një hapësire ku të gjithë ndiejnë se zëri i tyre ka rëndësi.
© Nuk lejohet riprodhimi i shkrimeve pa vendosur autorësinë e revistës "Psikologjia" dhe pa cituar burimin.
