Një grua e fortë nuk është ajo që nuk qan kurrë, që nuk lodhet apo që nuk ka nevojë për askënd. Është ajo që, edhe në momentet e vështira, nuk harron vlerën e vet. Ajo e kupton se mund të dashurojë pa humbur veten, të mbështesë të tjerët pa e lënë veten pas dore dhe të ndërtojë marrëdhënie pa hequr dorë nga identiteti i saj.
Gratë e forta nuk jetojnë nën hijen e askujt, sepse nuk kanë nevojë ta zvogëlojnë veten për ta bërë dikë tjetër të ndihet më i madh.
Në psikologji, një nga elementet e rëndësishme të mirëqenies është autonomia, pra aftësia për të marrë vendime që përputhen me vlerat, nevojat dhe bindjet tona. Psikologët Edward Deci dhe Richard Ryan, përmes Teorisë së Vetëpërcaktimit, theksojnë se autonomia është një nga nevojat themelore psikologjike që kontribuojnë në motivimin dhe mirëqenien e individit. Kjo do të thotë se një grua ndihet më e përmbushur kur mund të shprehë mendimet e saj, të ndjekë qëllimet personale dhe të bëjë zgjedhje pa u udhëhequr vazhdimisht nga frika e gjykimit apo nevoja për miratimin e të tjerëve.
Një grua që njeh vlerën e saj nuk e ndërton identitetin vetëm mbi rolin që ka në jetën e dikujt tjetër. Ajo mund të jetë partnere, nënë, vajzë, mike apo profesioniste, por mbi të gjitha mbetet një individ me ëndrra, interesa, nevoja dhe të drejta personale.
Ajo nuk ka nevojë të konkurrojë me të tjerët për të provuar se vlen. Nuk e sheh suksesin e një gruaje tjetër si kërcënim, por si dëshmi se secila mund të krijojë rrugën e saj. Dhe nuk e mat suksesin vetëm me duartrokitjet që merr, por edhe me paqen që ndien kur jeton në përputhje me veten.
Një tjetër shenjë e forcës është aftësia për të vendosur kufij. Të thuash “jo” kur diçka bie ndesh me vlerat e tua, të largohesh nga marrëdhëniet që të lëndojnë vazhdimisht dhe të mos pranosh mungesën e respektit nuk të bëjnë egoiste. Përkundrazi, janë mënyra për të mbrojtur mirëqenien dhe dinjitetin tënd.
Sigurisht, pavarësia nuk do të thotë të mos kesh nevojë për askënd. Njerëzit kanë nevojë për dashuri, mbështetje dhe lidhje të shëndetshme. Një grua e fortë nuk është ajo që i përballon të gjitha e vetme, por ajo që di të kërkojë ndihmë pa e konsideruar këtë dobësi dhe që mund të pranojë dashurinë pa u bërë e varur nga miratimi i dikujt tjetër.
Ajo e di se një marrëdhënie e shëndetshme nuk kërkon që njëri të zhduket për t’i lënë vend tjetrit. Përkundrazi, të dy duhet të kenë hapësirë të rriten, të shprehen dhe të mbështesin njëri-tjetrin.
Ndonjëherë, shoqëria u kërkon grave të jenë të forta, por në të njëjtën kohë i gjykon kur janë të vendosura, ambicioze apo të pavarura. Për këtë arsye, të zgjedhësh veten mund të kërkojë guxim, sidomos kur je mësuar të kënaqësh të gjithë përreth.
Por nuk mund të jetosh një jetë autentike nëse çdo vendim e merr për të shmangur pakënaqësinë e të tjerëve. Nuk mund t’i përmbushësh të gjitha pritshmëritë pa rrezikuar të largohesh nga ajo që dëshiron vërtet.
Të zgjedhësh veten nuk do të thotë të mos kujdesesh për të tjerët. Do të thotë të përfshish edhe veten mes njerëzve për të cilët kujdesesh.
Në fund, një grua nuk ka nevojë të jetë më e fortë se të gjithë, të fitojë çdo betejë apo t’i dëshmojë botës vlerën e saj. Ajo ka nevojë të njohë veten, të respektojë kufijtë e saj dhe të mos lejojë që mendimi i dikujt tjetër të bëhet masa me të cilën gjykon gjithë ekzistencën e vet.
Gratë e forta nuk jetojnë nën hijen e askujt. Ato ecin krah për krah me ata që i respektojnë, largohen nga vendet ku duhet të zvogëlohen dhe zgjedhin të mos tradhtojnë veten për të fituar pranimin e të tjerëve.
© Nuk lejohet riprodhimi i shkrimeve pa vendosur autorësinë e revistës "Psikologjia" dhe pa cituar burimin.
