Dita mbaron, por lista e detyrave duket ende e pafundme. Puna, shtëpia, nevojat e fëmijëve dhe angazhimet e papritura grumbullohen, ndërsa koha për pushim mbetet gjithnjë e më e pakët. Në fund të ditës, përveç lodhjes, mund të shfaqet edhe ndjenja se “nuk është bërë mjaftueshëm”, e shoqëruar me nervozizëm, faj dhe një ndjesi të vazhdueshme mbingarkese.
Prindërimi mund të jetë një nga përvojat më të bukura dhe shpërblyese, por kërkesat e tij të përditshme mund të bëhen të vështira për t’u përballuar kur zgjasin për një kohë të gjatë. Në këto raste mund të shfaqet ajo që njihet si lodhje prindërore, një gjendje rraskapitjeje fizike dhe emocionale që shkon përtej lodhjes së zakonshme pas një dite të ngarkuar.
Çfarë është lodhja e tepërt e nënës?
Lodhja e tepërt e nënës i referohet një gjendjeje të lodhjes fizike, mendore dhe emocionale që lidhet me mbingarkesën e zgjatur nga përgjegjësitë e prindërimit. Kjo nuk do të thotë se një nënë i do më pak fëmijët e saj apo se është një prind i keq. Përkundrazi, shpesh tregon se kërkesat e përditshme kanë tejkaluar burimet dhe energjinë në dispozicion për t’i përballuar ato. Shkaqet mund të jenë të ndryshme dhe, në shumë raste, ndërthuren me njëri-tjetrin: mungesa e pushimit, gjumi i pamjaftueshëm, përpjekja për të qenë një nënë “perfekte”, mungesa e kohës personale, përgjegjësitë e shumta dhe një rrjet i pamjaftueshëm mbështetjeje. Ndryshe nga lodhja e zakonshme, e cila mund të lehtësohet pas një periudhe pushimi, lodhja prindërore mund të jetë e vazhdueshme dhe të ndikojë në humor, mirëqenie dhe mënyrën se si përballohen detyrat e përditshme.
Shenjat që nuk duhen neglizhuar
Njohja e shenjave të para është një hap i rëndësishëm për të kuptuar se kur ngarkesa ka kaluar një kufi të përballueshëm. Ndër shenjat më të zakonshme janë:
rraskapitja e vazhdueshme;
nervozizmi dhe mungesa e durimit;
ndjenja e fajit;
shkëputja ose distancimi emocional;
ndjesia se nuk bëhet kurrë mjaftueshëm;
vështirësia për të përballuar detyrat e zakonshme;
ndjenja e dështimit në rolin e prindit.
Të përjetosh disa prej këtyre ndjesive nuk do të thotë se je një nënë e keqe. Mund të jetë një sinjal se nevojitet më shumë pushim, mbështetje ose ndryshim në mënyrën se si shpërndahen përgjegjësitë.
Si të reduktoni lodhjen e nënës?
Nuk ekziston një zgjidhje e vetme që mund ta zhdukë menjëherë mbingarkesën. Megjithatë, disa ndryshime të vogla dhe realiste mund të ndihmojnë në uljen graduale të barrës.
1.Delegoni detyrat – Ndarja e përgjegjësive nuk është neglizhencë. Partneri, familjarët ose persona të tjerë të besuar mund të marrin përsipër një pjesë të detyrave të shtëpisë apo kujdesit për fëmijët. Prindërimi nuk duhet të jetë një përgjegjësi që i përket vetëm një personi.
2.Mësoni të thoni “jo” – Pranimi i çdo kërkese, angazhimi apo aktiviteti mund ta shtojë ndjeshëm ndjenjën e mbingarkesës. Vendosja e kufijve dhe refuzimi i gjërave që nuk janë prioritare mund të ndihmojnë në ruajtjen e energjisë për atë që është vërtet e rëndësishme.
3.Kërkoni ndihmë – Mbështetja nga partneri, familja, miqtë apo persona të tjerë të besuar mund të bëjë një ndryshim të madh. Të kërkosh ndihmë nuk është shenjë dobësie apo dështimi. Përkundrazi, është një mënyrë për të mbrojtur mirëqenien emocionale dhe fizike dhe për të krijuar një ndarje më të ekuilibruar të përgjegjësive.
4.Vendosni prioritete dhe hiqni dorë nga perfeksionimi – Përpjekja për t’i bërë të gjitha në mënyrë perfekte mund të ushqejë frustrimin dhe fajin. Në vend të një liste të pafundme detyrash, mund të jetë më e dobishme të përcaktoni se çfarë është urgjente dhe çfarë mund të presë. Jo çdo punë duhet përfunduar menjëherë dhe jo çdo gjë duhet bërë në mënyrë perfekte.
5.Gjeni pak kohë për veten – Kujdesi për veten nuk kërkon domosdoshmërisht orë të tëra kohë të lirë. Një shëtitje e shkurtër, disa faqe libri, një kafe e pirë në qetësi, pak muzikë ose vetëm disa minuta pa ndërprerje mund të jenë momente të vlefshme për të rikuperuar energjinë.
6.Mos neglizhoni nevojat bazë – Gjumi i mjaftueshëm, ushqyerja e ekuilibruar, aktiviteti fizik i moderuar dhe pushimet gjatë ditës janë pjesë e rëndësishme e mirëqenies. ë pranishme, të kujdesshme dhe të aftë t’u përgjigjet nevojave të tyre. Ky koncept është veçanërisht i rëndësishëm në një kohë kur prindërit përballen me pritshmëri të shumta për mënyrën se si duhet të ushqejnë, edukojnë, argëtojnë dhe rrisin fëmijët. Gabimet janë pjesë e prindërimit. Një ditë kur humbet durimin, një shtëpi e parregullt apo një darkë e thjeshtë nuk përcaktojnë vlerën e një nëne.
Kur duhet kërkuar ndihmë profesionale?
Nëse lodhja emocionale është intensive, zgjat për një kohë të gjatë ose ndikon në mënyrë të dukshme në marrëdhëniet, punën, kujdesin për fëmijët apo jetën e përditshme, nuk duhet neglizhuar. Në këto raste, biseda me një psikolog, psikiatër ose profesionist tjetër të shëndetit mund të jetë një hap i rëndësishëm. Të kërkosh ndihmë nuk do të thotë se ke dështuar. Përkundrazi, është një mënyrë për t’u kujdesur për veten dhe, në të njëjtën kohë, për familjen.
Më pak përsosmëri, më shumë ekuilibër
Prindërimi nuk është një garë për të bërë gjithçka në mënyrë perfekte. Është një proces që kërkon energji, durim dhe fleksibilitet. Të njohësh lodhjen, të pranosh kufijtë, të ndash përgjegjësitë dhe të kërkosh ndihmë në kohë mund të jenë hapa të rëndësishëm për të rikthyer energjinë. Sepse kujdesi për fëmijët nuk duhet të nënkuptojë harrimin e vetes. Një nënë nuk ka nevojë të jetë perfekte për të qenë një nënë e mirë.
© Nuk lejohet riprodhimi i shkrimeve pa vendosur autorësinë e revistës "Psikologjia" dhe pa cituar burimin.
