Marrëdhënie

May 10, 2018 | 10:03

Nga Lira Gjika: koncepti i të mirës dhe të keqes në raportin prind-adoleshent

Në adoleshencë, edhe pse njeriu ka mësuar, apo me saktë, e ka bërë të vetën konceptin e të mirës dhe të keqes, apo rëndësinë e punës, përsëri sjelljet e tij janë shumë impulsive. Ai nuk e ka të lehtë ta menaxhojë këtë formë energjie.

Ilira Gjika, Mjeke Pediatre

Ilira Gjika, Mjeke Pediatre

Në këtë fazë të jetës, i rrituri ka një rol vendimtar, me kushtin që të mos jetë paragjykues, dhe mbi të gjitha, të mos demonstrojë dijen e tij prej të rrituri, që i di të ‘gjitha”.

I rrituri duhet të shmangë shprehjen “të thashë, por nuk më dëgjove”. Kjo shprehje është vdekjeprurëse për adoleshentin. Është kjo shprehje që e shmang dhe e prish dialogun aq të rëndësishëm, adoleshent i rritur.

Adoleshenti ka nevojë si për ajrin, dhe për këtë dialog.

Do të ishte ideale që i rrituri të ishte mësuesi shkollës ku adoleshenti bën pjesë. Familja, nëna, babai edhe pse janë shumë të rëndësishëm për adoleshentin, kanë dalë në plan të dytë për faktin e thjeshtë sepse, kështu zhvillohet cikli i rritjes. Fillon me familjen, periudha nga 0-13 vjeç, ku merren bazat e edukimit dhe më pas vazhdohet me të mësuarin nëpërmjet njerëzve të tjerë me të cilët nuk ka lidhje gjaku.

Është shumë e rëndësishme që i rrituri jashtë familjes të jetë një i rritur tolerant dhe i përgjegjshëm, pasi këtu janë premisat ku ndërtohet dhe merr vrull njerëzorja dhe qytetarja, të pranosh tjetrin si veten pa pasur lidhje gjaku.

To Top

Powered by themekiller.com anime4online.com animextoon.com apk4phone.com tengag.com moviekillers.com