Të rriturit e izoluar shoqërisht dhe të vetmuar kanë tendencë të kenë një moshë biologjike më të vjetër se sa do të parashikonte mosha e tyre kronologjike, dhe ata përballen me një rrezik më të lartë vdekjeje.
Sipas një studimi me më shumë se 300,000 njerëz në Mbretërinë e Bashkuar të botuar në Health Psychology, njerëzit që ishin njëkohësisht të izoluar dhe të vetmuar treguan hendekun më të madh midis moshës biologjike dhe kronologjike. Dy persona të lindur në të njëjtën ditë mund të përjetojnë shkallë shumë të ndryshme të rënies fizike. Ndërsa mosha kronologjike thjesht gjurmon numrin e viteve që nga lindja, mosha biologjike mat gjendjen fiziologjike të qelizave, indeve dhe sistemeve të organeve të një personi. Kur mosha biologjike e një individi është më e lartë se mosha e tij kronologjike, studiuesit e quajnë këtë boshllëk përshpejtim të moshës biologjike, një gjendje që parashikon një rrezik më të lartë të sëmundjeve kronike dhe vdekjes së hershme.
Izolimi social dhe vetmia janë dy forma të dallueshme të shkëputjes sociale që mund të ndikojnë në këtë konsumim fiziologjik. Izolimi social është një mungesë objektive e kontaktit me njerëzit e tjerë, e karakterizuar nga të jetuarit vetëm, takimi me familjen ose miqtë më pak se një herë në javë dhe qëndrimi larg grupeve të komunitetit.
Vetmia është shqetësimi subjektiv emocional i ndjenjës së shkëputjes nga të tjerët ose mungesës së dikujt për t’iu besuar, të cilin një person mund ta përjetojë edhe kur është i rrethuar nga njerëz.
Meqenëse të dyja nuk mbivendosen gjithmonë, autorët vërejnë se rritja e thjeshtë e kontaktit shoqëror mund të mos i kompensojë plotësisht rreziqet shëndetësore të lidhura me vetminë, dhe anasjelltas. Mendohet se të dyja format e shkëputjes ndikojnë negativisht në trup përmes stresit kronik psikologjik, zakoneve më të dobëta shëndetësore dhe çrregullimeve të sistemit imunitar. Për shembull, një studim i madh gjatësor i bazuar në të njëjtin grup të UK Biobank zbuloi se vetmia dhe izolimi shoqëror ishin të lidhura me nivele të larta në gjak të inflamacionit specifik dhe proteinave imune, të cilat nga ana tjetër shoqëroheshin me shkallë më të larta të sëmundjeve të zemrës, goditjes në tru, diabetit dhe vdekjes gjatë një ndjekjeje 14-vjeçare.
Studimi u drejtua nga bashkë-autori i parë Rui Mao, një mjek rezident, asistent studiues dhe studiues postdoktoral në Departamentin e Dermatologjisë në Spitalin Xiangya të Universitetit Qendror Jugor. Autori korrespondues Xin Meng është një mjek rezident dhe asistent studiues në Departamentin e Dermatologjisë në Spitalin e Parë të Filialit të Universitetit të Kinës Jugore dhe Spitalin Xiangya të Universitetit Qendror Jugor. Së bashku me kolegë nga disa institucione të tjera mjekësore kineze, ata shqyrtuan se si izolimi social dhe vetmia lidhen në mënyrë të pavarur dhe të përbashkët me përshpejtimin e moshës biologjike, nëse predispozita gjenetike ndaj plakjes biologjike modifikon këtë marrëdhënie dhe nëse përshpejtimi i moshës biologjike ndihmon në lidhjen e shkëputjes sociale me vdekshmërinë.
© Nuk lejohet riprodhimi i shkrimeve pa vendosur autorësinë e revistës "Psikologjia" dhe pa cituar burimin.
