A ju ka ndodhur ndonjëherë që, pas një dite të gjatë e të lodhshme, të shihni një filxhan të ndotur ose një këpucë të humbur, të duket sikur doni të qani ose të bërtisni? Kur arrini në fund të ditës pa asnjë rezervë emocionale, gjëja më e vogël bëhet shkaku i një barre që keni grumbulluar për orë të tëra.

Problemi nuk është objekti që të shqetësoi; është “gota e mbushur” që mban me vete dhe që duhet zbrazur urgjentisht. Të kuptuarit se reagimi yt është një përgjigje ndaj mbingarkesës do të të ndihmojë të tregosh më shumë durim për veten.
Çfarë është hapësira mendore?
“Tamponi” juaj mendor është hapësira që keni për të përballuar ngjarje të papritura pa humbur qetësinë. E filloni ditën me një sasi të caktuar rezervash, por kjo energji shterohet me çdo vendim. Zgjedhja e rrobave, vendosja se çfarë të hani, menaxhimi i një email-i pune ose përballimi i zemërimit të fëmijëve tuaj, të gjitha këto e dobësojnë durimin tuaj. Kur sistemi juaj është i mbingarkuar, ju hyni në një modalitet kursimi energjie ku humbni aftësinë për të dalluar atë që është e rëndësishme nga ajo që është e parëndësishme. Në atë gjendje, ju interpretoni çdo stimul si një kërcënim. Kjo është arsyeja pse një lugë e ndyrë në banak ndihet mungesë respekti ose si një pengesë. Është thjesht një gjë tjetër për t’u përpunuar kur jeni tashmë të mbingarkuar.
Hajdutët e heshtur të durimit tuaj
Mungesa e pushimeve: kalimi nga një detyrë në tjetrën pa asnjë minutë pushim ju pengon të relaksoni mendjen.
Mbajtja e emocioneve brenda: Të thuash “asgjë nuk shkon” kur diçka të shqetëson për të shmangur konfliktin vetëm sa të lodh më shpejt.
Hiperlidhshmëria: njoftimet e vazhdueshme e mbajnë vëmendjen tuaj të fragmentuar dhe e pengojnë trurin tuaj të pushojë vërtet.
Ngarkesa mendore e padukshme : nuk është vetëm ajo që bën, por edhe ajo që duhet të mbash mend. Planifikimi i menuve, vizitave te mjeku ose detyrave të shkollës gjeneron lodhje që të lë të paduruar.
Si ta kuptoni kur ju kanë mbaruar rezervat emocionale?
Trupi juaj zakonisht ju paralajmëron shumë kohë përpara se të arrini pikën e shpërthimit. Ja disa shenja.
Frymëmarrja juaj bëhet e shkurtër dhe vini re një presion të lehtë në gjoks.
E shtrëngon nofullën pa e kuptuar, ose vëren që supet të ngrihen drejt veshëve.
E ke të vështirë të përqendrohesh në një gjë dhe zhurma e ambientit të shqetëson më shumë se zakonisht.
E gjeni veten duke iu përgjigjur shkurt pyetjeve të thjeshta ose duke ndjerë refuzim ndaj çdo kërkese.
Çfarë duhet të bësh kur ndihesh sikur do të shpërthesh?
Nëse e kupton që do të humbasësh kontrollin mbi diçka të parëndësishme, provo të zbatosh këto strategji të shpejta për t’u çlodhur.
Thjeshtojini pritshmëritë tuaja: lejojini vetes t’i lini detyrat për nesër nëse kjo ju sjell pak qetësi.
Zvogëloni stimulimin: fikni televizorin dhe telefonin celular ose gjeni një cep të qetë. Drita dhe zhurma e tepërt vetëm sa rrisin ndjesinë e mbingarkesës.
Përmendni çfarë po ju ndodh: thuajini me zë të lartë ose me vete se nuk është luga e ndyrë, por se po ju mbaron vendi sot. Kjo ju ndihmon të dalloni problemin e vërtetë nga shkaktari.
Kërkoni disa minuta: njoftojini ata përreth jush se ndiheni të mbingarkuar dhe keni nevojë për pak hapësirë përpara se të vazhdoni. Mund të merrni një moment për të marrë frymë, të shkruani se çfarë ju shqetëson, të dilni për një shëtitje ose të bëni një dush të ftohtë.
Megjithatë, nëse mendoni se po përballeni vazhdimisht me zemërimin dhe shqetësimi nuk zhduket me pushim, mund të mos jetë vetëm mungesë kohe. Në këto raste, mund të kërkoni ndihmë profesionale për të shqyrtuar se cilat fusha të jetës suaj janë të vështira.
Për të rifituar ekuilibrin, duhet të ndalosh së shikuari pushimin si një luks dhe të fillosh ta shohësh atë si një nevojë themelore. Të bësh pushime të shkurtra dhe të menaxhosh më mirë kufijtë e tua është e vetmja mënyrë për t’u siguruar që ke energjinë për atë që ka vërtet rëndësi. Përfundimisht, do të kuptosh se detajet e parëndësishme janë thjesht anekdota që nuk kanë fuqinë të të prishin paqen.
© Nuk lejohet riprodhimi i shkrimeve pa vendosur autorësinë e revistës "Psikologjia" dhe pa cituar burimin.

