FB

January 28, 2022 | 8:30

Studim / Të rriturit lozonjarë kanë më shumë partnerë romantikë

Të qenit lozonjarë lidhet me një numër më të madh të marrëdhënieve afatshkurtra dhe afatgjata, sipas hulumtimit të ri të publikuar në Evolutionary Human Sciences.

Hulumtimet e mëparshme kanë treguar se të qenit lozonjarë është një karakteristikë e preferuar për partnerët e mundshëm afatgjatë si për burrat ashtu edhe për gratë. Ajo mund të shërbejë si një sinjal i cilësive të dëshirueshme. Për meshkujt, mund të sinjalizojë joagresivitet tek femrat. Për gratë, mund të sinjalizojë rininë dhe rrjedhimisht pjellorinë. Në studimin e tyre të ri, studiuesi Yago Luksevicius de Moraes dhe kolegët e tij në Universitetin e São Paulo u përpoqën të shqyrtonin nëse përkëdhelia te të rriturit do të korrespondonte me suksesin e mundshëm riprodhues.

“Unë jam i interesuar për lojërat e të rriturve dhe që nga adoleshenca ime, dallimet gjinore në lojëra më kanë bërë përshtypje”, tha de Moraes, një studente doktorature. “Veçanërisht rëndësia që çdo gjini i jep lojërave (qoftë lojëra dixhitale, sporte, tavolina, lojëra të fatit etj.). Ndërsa i propozova mentores sime të studioja lojërat, ajo këmbënguli se duhet të kishte një lloj mase të prirjes së një lloji të personalitetit të lojërave dhe kështu filluam të kërkonim, derisa gjetëm peshore për lojën dhe vendosëm t’i përdorim ato.

“Meqenëse po përdornim një qasje evolucionare, ne pyesnim nëse lojërat ofronin ndonjë përfitim për mbijetesën dhe/ose riprodhimin. Ne gjetëm disa argumente në favor të një përfitimi diferencial të atraktivitetit përmes shfaqjeve lozonjare dhe kështu vendosëm të testonim nëse loja dhe lojërat parashikonin një numër më të madh të shokëve”.

Në studimin e ri, 1,191 të rritur brazilianë treguan se sa marrëdhënie afatshkurtra dhe afatgjata kishin pasur në jetën e tyre. Pjesëmarrësit plotësuan gjithashtu një pyetësor që mat katër aspekte të lojërave: Lojtaria e drejtuar nga të tjerët vlerësoi tendencën për të shijuar lojën me të tjerët dhe përdorimin e lojërave për t’i bërë marrëdhëniet shoqërore më interesante. Lojtaria e lehtë vlerësoi prirjen për ta parë jetën si një lojë dhe për të mos u shqetësuar shumë për të ardhmen. Lojtaria intelektuale vlerësoi prirjen për të shijuar lojën me idetë dhe zgjidhjen e problemeve. Lojtaria e çuditshme vlerësoi prirjen për të gjetur kënaqësi në situata të çuditshme dhe për ta pasur të lehtë të argëtosh veten dhe/ose të tjerët në ndërveprimet e përditshme.

Studiuesit zbuluan se meshkujt që shënuan rezultate më të larta në aspektin tjetër të lojërave të drejtuara, prireshin të kishin një numër më të madh partnerësh afatshkurtër dhe afatgjatë. Nga ana tjetër, gratë që shënuan rezultate më të larta në aspektin e çuditshëm të lojërave priren të kenë një numër më të madh partnerësh afatshkurtër. Gjetjet theksojnë se “lojtaria është shumë komplekse dhe mund të ndahet në lloje të ndryshme”, tha de Moraes. “Çdo lloj mund të ndikojë në disa zona dhe jo në të tjerat ose të funksionojë ndryshe për grupe të caktuara.”

Por studimi – si të gjitha kërkimet – përfshin disa paralajmërime.

“Ne testuam një lloj shumë të gjerë të lojërave dhe lidhjen vetëm me numrin e shokëve”, tha de Moraes. “Por mund të funksionojë ndryshe në varësi të mënyrës se si e kupton njeriu lojën. Për shembull, në disertacionin tim, zbulova se sa më shumë një grua të luajë, aq më shumë ka gjasa që ajo të jetë lozonjare (lojtari e çuditshme) sesa gratë që luajnë më pak. Asnjë model nuk u vu re te meshkujt dhe lojërat nuk parashikonin numrin e bashkëshortëve për asnjërin seks. Ky është pothuajse modeli i kundërt me atë të raportuar në studimin aktual”.

Përveç kësaj, “është e rëndësishme të mbani mend se rezultatet janë dhënë si mesatare. Individualisht, nuk është e mundur të thuhet nëse një person është lozonjar apo jo dhe as nëse loja parashikon një numër më të madh bashkëshortësh bazuar vetëm në gjininë e dikujt. Por, me rritjen e numrit të njerëzve, pritet që gjetjet tona të bëhen të dukshme”.

“Unë mendoj se ne jemi larg nga të kuptuarit se çfarë janë lojërat dhe fenomenet e ngjashme”, shtoi studiuesi. “Për shembull, në anglisht, dikush mund të ‘luajë’ një lojë tavoline, një instrument muzikor, një rol, një sport, një truk ose me kukulla. Por në portugalisht, ne përdorim një folje të ndryshme për secilën prej këtyre gjërave dhe kuptimi më i afërt i “luaj” do të kufizohej në kukulla. Sidoqoftë, askush nuk do të ishte dakord që të gjitha këto gjëra mund të jenë argëtuese dhe qesharake”.

“Siç tregohet nga Johan Huizinga, për të kuptuar rolin e lojës, duhet të marrim parasysh rolin e konkurrencës, bashkëpunimit, vlerave estetike, drejtësisë, shpërfytyrimit dhe marrëdhënieve shoqërore,” tha de Moraes. “Por në vend të kësaj, ne po ndërtojmë teori për ‘tiparin e lojërave’, ‘lojërat dixhitale’, ‘sportet’, ‘dilemat sociale’, etj. Ky nuk është problem kur marrim parasysh cilësitë specifike të secilës prej këtyre gjërave, ose kur përpiqemi të kuptojmë specifikat për të organizuar atë që dimë për të përgjithshmen, por duhet të kemi parasysh se loja/lojërat janë transdisiplinore, transmidiatike, emocionuese dhe frustruese”.

 

 

Burimi / https://www.psypost.org/

© Nuk lejohet riprodhimi i shkrimeve pa vendosur autorësinë e revistës "Psikologjia" dhe pa cituar burimin.

MARKETINGU:
[email protected] / Cel: 0688019400

© Revista Psikologjia. Nuk lejohet riprodhimi i shkrimeve pa vendosur autorësinë e revistës "Psikologjia" dhe pa cituar burimin.

To Top