Jeta nuk kërkon që të jemi të përsosur në gjithçka. Ajo na mëson të gjejmë ekuilibrin mes punës dhe pushimit, mes asaj që u japim të tjerëve dhe asaj që ruajmë për veten, mes ambicies për të ecur përpara dhe mirënjohjes për atë që kemi sot.
Shpesh, në përpjekje për të arritur më shumë, harrojmë të jetojmë. Vrapojmë pas qëllimeve, kërkojmë të kënaqim të gjithë dhe përpiqemi të mbajmë çdo gjë nën kontroll. Por qetësia nuk vjen domosdoshmërisht kur kemi gjithçka; ajo vjen edhe kur mësojmë të kuptojmë çfarë ka vërtet rëndësi. Psikologu Martin Seligman, një nga figurat kryesore të psikologjisë pozitive, ka theksuar rëndësinë e emocioneve pozitive, marrëdhënieve të shëndetshme, kuptimit dhe arritjeve për mirëqenien njerëzore. Kjo na kujton se një jetë e përmbushur nuk ndërtohet vetëm mbi suksesin, por edhe mbi lidhjet njerëzore, kuptimin personal dhe aftësinë për të shijuar të tashmen.
Të dish kur të ecësh dhe kur të ndalesh
Ekuilibri nuk do të thotë t’i kushtosh çdo gjëje të njëjtën kohë. Do të thotë të kuptosh se çfarë të nevojitet në çdo fazë të jetës. Ka ditë kur duhet të luftosh për ëndrrat e tua dhe ditë kur duhet të pushosh pa u ndier fajtor. Ka momente kur duhet të këmbëngulësh dhe të tjera kur duhet të pranosh se një rrugë nuk të bën më mirë. Të pushosh nuk do të thotë të dorëzohesh. Të ndryshosh mendim nuk do të thotë të jesh i dobët. Dhe të thuash “jo” nuk të bën njeri egoist. Ndonjëherë, këto janë pikërisht zgjedhjet që të ndihmojnë të vazhdosh përpara me më shumë qartësi dhe energji.
Mos e humb veten duke u përpjekur të kënaqësh të gjithë
Një nga burimet më të mëdha të lodhjes emocionale është përpjekja për të qenë gjithçka për të gjithë. Por nuk mund t’i përmbushësh të gjitha pritshmëritë dhe as nuk është detyra jote ta bësh këtë. Ekuilibri fillon kur kupton se edhe nevojat e tua kanë rëndësi. Kur kujdesesh për veten pa harruar të tjerët, kur jep pa u zbrazur dhe kur dashuron pa hequr dorë nga identiteti yt, marrëdhëniet bëhen më të shëndetshme dhe jeta më e qëndrueshme.
Prano se jo çdo gjë mund të jetë në rregull njëkohësisht
Do të ketë periudha kur karriera do të kërkojë më shumë vëmendje, kur familja do të ketë nevojë për ty apo kur vetja jote do të kërkojë qetësi. Ekuilibri nuk është një gjendje e përkryer që e arrin një herë e përgjithmonë. Ai është një proces i vazhdueshëm përshtatjeje. Sipas psikologjisë pozitive, mirëqenia nuk nënkupton mungesën e vështirësive, por aftësinë për të ndërtuar burime që na ndihmojnë t’i përballojmë ato. Prandaj, mos e gjyko gjithë jetën nga një periudhë e vështirë. Ndonjëherë, ajo që të duhet nuk është të bësh më shumë, por të rishikosh ku po e shpenzon energjinë tënde.
Jeta është çështje ekuilibri, sepse as puna pa pushim, as dashuria pa kufij, as ambicia pa qetësi nuk na japin përmbushje të plotë. Ne kemi nevojë të ecim përpara, por edhe të shijojmë rrugën; të kujdesemi për të tjerët, por edhe të mos harrojmë veten.
Mos syno një jetë ku çdo gjë është gjithmonë në vendin e vet. Syno një jetë ku di të rikthehesh te vetja sa herë që gjërat dalin nga ekuilibri.
Sepse lumturia nuk qëndron te përsosmëria, por te aftësia për të gjetur përsëri masën, qetësinë dhe kuptimin, edhe mes ditëve të papërsosura.
© Nuk lejohet riprodhimi i shkrimeve pa vendosur autorësinë e revistës "Psikologjia" dhe pa cituar burimin.
