Kefiri është kthyer vitet e fundit në një nga ushqimet më të promovuara për shëndetin e zorrëve, tretjen dhe sistemin imunitar. Por pretendimet se kjo pije e fermentuar mund të zgjasë jetën kërkojnë më shumë se popullariteti në rrjetet sociale: kërkojnë prova shkencore.
Sipas farmakologut italian Silvio Garattini, kefiri është një ushqim i shëndetshëm, por nuk duhet trajtuar si një “eliksir jetëgjatësie”. Të dhënat shkencore mbështesin disa përfitime të ushqimeve të fermentuara, por nuk ka prova të mjaftueshme që kefiri, në mënyrë të drejtpërdrejtë, zgjat jetëgjatësinë e njeriut.
Kefiri e ka origjinën në rajonin e Kaukazit, ku qumështi fermentohej tradicionalisht për ta ruajtur më gjatë. Procesi realizohej me të ashtuquajturat “kokrra kefiri”, struktura që përmbajnë një komunitet të pasur bakteresh dhe majash. Reputacioni i kefirit si ushqim që lidhet me jetëgjatësinë u përhap edhe nga vëzhgimet mbi popullsitë e Kaukazit në shekullin XIX. Mes studiuesve që u interesuan për këtë fenomen ishte edhe Ilya Ilyich Mechnikov, i cili lidhi konsumin e produkteve të fermentuara me jetëgjatësinë e këtyre popullsive. Me kalimin e kohës, kefiri u përhap në vendet perëndimore dhe, sidomos vitet e fundit, është shndërruar në një produkt të njohur të tregut ushqimor.
Çfarë e bën kefirin të veçantë?
Ndryshe nga kosi, i cili zakonisht prodhohet me kultura bakteriale të përzgjedhura, kefiri krijohet përmes një komuniteti më kompleks mikroorganizmash. Bakteret e acidit laktik, bakteret e acidit acetik dhe lloje të ndryshme majash bashkëjetojnë në “kokrrat e kefirit” dhe gjatë fermentimit metabolizojnë laktozën. Procesi prodhon acid laktik, dioksid karboni dhe sasi shumë të vogla alkooli. Rezultati është një pije me shije karakteristike të thartë, pak të gazuar dhe me më pak laktozë se qumështi fillestar.
Kefiri apo kosi?
Kefiri shpesh promovohet si një burim probiotik më i fuqishëm se kosi, por krahasimet nuk japin një përgjigje kaq të thjeshtë. Një analizë e produkteve komerciale të fermentuara, ku u krahasuan kefiri, kosi grek dhe skyr, tregoi se kefiri dhe kosi grek ruanin sasi të larta mikroorganizmash të gjallë. Në disa prej treguesve të analizuar, kosi grek kishte vlera më të larta, ndërsa skyr kishte nivele më të ulëta të baktereve të gjalla. Kjo tregon se kefiri është një burim i vlefshëm kulturash të gjalla, por nuk do të thotë automatikisht se është superior ndaj çdo produkti tjetër të fermentuar.
Një ushqim i dobishëm, jo një ilaç
Studimet sugjerojnë se ushqimet e fermentuara mund të kontribuojnë në shëndetin e mikrobiomës së zorrëve, tretje më të mirë dhe funksionimin normal të aparatit tretës. Megjithatë, prania e miliarda mikroorganizmave të gjallë nuk do të thotë se këta mikroorganizma kolonizojnë përgjithmonë zorrët apo se kefiri ka efekte terapeutike. Në fund, kefiri mund të jetë pjesë e një diete të larmishme dhe të ekuilibruar, veçanërisht për ata që e tolerojnë mirë qumështin e fermentuar. Por pretendimet se ai zgjat jetën ose vepron si një “ilaç kundër plakjes” shkojnë përtej asaj që mbështet aktualisht evidenca shkencore.
© Nuk lejohet riprodhimi i shkrimeve pa vendosur autorësinë e revistës "Psikologjia" dhe pa cituar burimin.
