Je ai personi që të gjithë kërkojnë kur kanë probleme, ai që dëgjon pa gjykuar, që gjen zgjidhje dhe që duket sikur mund t’i përballojë të gjitha. Por, kur vjen radha jote të kesh nevojë për dikë, shpesh hesht. Jo sepse nuk ndien dhimbje, por sepse je mësuar të jesh mbështetja e të tjerëve.
Psikologjia e marrëdhënieve dhe kërkimet mbi mbështetjen emocionale tregojnë se kujdesi për të tjerët mund të jetë një burim kuptimi, por edhe një barrë kur përgjegjësia emocionale bëhet e vazhdueshme dhe e njëanshme. Studiuesit Lyndall Strazdins dhe Dorothy Broom kanë shqyrtuar pikërisht mënyrën se si dhënia e mbështetjes emocionale mund të ndikojë në mirëqenien e personit që e ofron atë.
1.Të gjithë të tregojnë problemet e tyre, por pak veta të pyesin si je
Ti je njeriu të cilit miqtë i telefonojnë kur janë të mërzitur, familjarët i drejtohen kur kanë vështirësi dhe të tjerët i besojnë sekretet e tyre. Por sa prej tyre ndalen për të të pyetur nëse edhe ti ke nevojë të flasësh? Me kalimin e kohës, mund të krijohet një marrëdhënie ku ti je gjithmonë dëgjuesi dhe rrallëherë ai që dëgjohet. Kjo nuk do të thotë domosdoshmërisht se njerëzit nuk të duan; ndonjëherë, ata janë mësuar aq shumë me forcën tënde, sa harrojnë se edhe ti ke nevojë për kujdes.
2.E fsheh lodhjen pas fjalëve “jam mirë”
Edhe kur je i rraskapitur emocionalisht, buzëqesh dhe vazhdon përpara. Nuk dëshiron t’i shqetësosh të tjerët, nuk dëshiron të dukesh i dobët dhe ndoshta mendon se duhet t’i zgjidhësh vetë problemet e tua.
Por forca nuk do të thotë të mos lodhesh kurrë. Do të thotë edhe të pranosh kur ke arritur kufijtë e tu. Të thuash “nuk jam mirë” nuk të bën më pak të aftë; të bën të sinqertë me veten.
3.Ndihesh fajtor kur vendos veten të parën
Kur dikush ka nevojë për ty, lë mënjanë planet e tua. Kur je i lodhur, përsëri gjen energji për të tjerët. Kur dëshiron të thuash “jo”, të duket sikur po zhgënjen dikë. Kujdesi për të tjerët është i çmuar, por nuk duhet të vijë gjithmonë në kurriz të vetes. Kufijtë personalë nuk janë mungesë dashurie. Janë mënyra për ta ruajtur atë pa u konsumuar emocionalisht.
4.Të tjerët e shohin forcën tënde, por jo përpjekjen që fshihet pas saj
Njerëzit shohin rezultatin: qetësinë tënde, vendimet e tua dhe mënyrën si përballon vështirësitë. Por nuk shohin netët kur ke menduar gjatë, momentet kur je ndier i pasigurt apo përpjekjen për të mos u dorëzuar. Shpesh, ajo që duket si forcë e natyrshme është rezultat i shumë përpjekjeve të padukshme. Dhe edhe pse nuk ke nevojë për duartrokitje për çdo gjë që bën, ke të drejtë të dëshirosh që dikush ta vërejë dhe ta vlerësojë përkushtimin tënd.
5.Ke mësuar të kërkosh pak, sepse je mësuar të japësh shumë
Ndoshta nuk kërkon ndihmë sepse mendon se duhet t’ia dalësh vetë. Ndoshta ke frikë se mos bëhesh barrë për të tjerët. Ose je zhgënjyer aq shpesh, sa e ke më të lehtë të heshtësh sesa të shpjegosh çfarë të dhemb. Por marrëdhëniet e shëndetshme nuk ndërtohen vetëm mbi atë që japim. Ato kërkojnë edhe aftësinë për të marrë, për të besuar dhe për të lejuar dikë tjetër të jetë pranë nesh.
Çfarë duhet të kujtosh?
Nuk ke pse të heqësh dorë nga mirësia jote për të mos u lënduar. Nuk ke pse të bëhesh i ftohtë për të mbrojtur veten. Mjafton të kuptosh se edhe ti meriton të njëjtin kujdes që u jep të tjerëve. Mëso të thuash kur je lodhur. Prano ndihmën pa u ndier fajtor. Mos e mat vlerën tënde me numrin e njerëzve që arrin të shpëtosh nga problemet e tyre. Dhe mos prit që të gjithë ta kuptojnë heshtjen tënde; ndonjëherë, duhet t’u tregosh njerëzve të afërt se çfarë të nevojitet.
Në fund, të jesh personi i fortë nuk do të thotë të jesh gjithmonë ai që mban të tjerët. Do të thotë të kuptosh se edhe ti ke të drejtë të mbështetesh diku. Sepse edhe njerëzit që duken më të fortë kanë nevojë për një përqafim, një pyetje të sinqertë dhe dikë që u thotë: “Sot mos u shqetëso për të gjithë të tjerët. Më trego, si je vërtet?”
© Nuk lejohet riprodhimi i shkrimeve pa vendosur autorësinë e revistës "Psikologjia" dhe pa cituar burimin.
